یادداشت

به رنگ و بوی تو آیینه‌ای دهان بگشود

که هر چه داشت نهان، در جهان عیان بگشود

تو در حجاب تجلی نشستی و رخِ تو

هزار چشم تماشا در این دکان بگشود

به سرّ خاک بگو تا به سجده درافتد

که از جمال تو نوری به جسم و جان بگشود

دلی که مظهر اسماء و عکسِ روی تو شد

گره ز زلفِ معانی به هر زبان بگشود

حجابِ روی تو ما ایم و این عجب کز ما

دری ز غیب به روی زمین‌وزمان بگشود

طریق سلوک مرو بی چراغِ همتِ او

که قفلِ خانه به سرپنجهٔ امان بگشود

ز چشمه‌سار حقیقت بنوش و فارغ شو

ز جرعه‌ای که به کامِ دلِ مغان بگشود