یادداشت

این ترکیب نهایی، نقش‌ها را در تار و پود کلام تنیده است تا کنش‌ها (گفتن، شنیدن، جنگیدن) مستقیماً با آن هویت‌ها (معلم، دانشجو، معامله‌گر) معنا شوند:

# معامله، معلم، بازیگر

معلم‌وار با تو گفتم، نگفتم

دانشجووار شنیدم، نشنیدم

به تماشا تو را دیدم، ندیدم

پیِ تو گشتم، نجستم، دانشجو

راهِ تو را گفتم، نگفتم، معلم

پیامِ تو را گفتم، نگفتم، معلم

با خود جنگیدم، نجنگیدم، معامله‌گر

با تو نجنگیدم، جنگیدم، معامله

تو گفتی؛ نشنیدم.

مثل بازی‌ای

که تا آخر

صفر، صفر می‌ماند؛

مثل تاجرانی

که با کلنجار

به معامله می‌رسند؛

مثل معلم و دانشجو،

یکی می‌گوید

و دیگری

هنوز نشنیده است.

و من،

میانِ معامله،

میانِ معلم،

میانِ بازیگر،

با تو بودم

و نبودم.