این مثنوی حماسی و اربعینی با ردیف **«ای مهدی»** تقدیم میشود. در این ابیات سعی شده است تمامی مضامین بخشهای پنجگانه (وفاداری بیحد و مرز، ماجرای غسل جابر در فرات، خطابه اربعین، مقاومت ایران و فلسطین در برابر اشغالگران، و شعائر توحیدی و ولایی) با استفاده از آرایههای ادبی چون تلمیح، استعاره و تشبیه در هم تنیده شوند:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
```
بخوان به نامِ شبِ تارِ نینوا، ای مهدی
بگو ز غربتِ آن روزِ نینوا، ای مهدی
اگرچه جمله وحوشِ زمین هجوم آرند
به قصدِ درّیدنِ جانِ ما، هجوم آرند
اگر به چنگِ ددان، طفلِ ما شود بلعید
ز عهدِ سبزِ تو یک گام هم نخواهیم برید
قسم به حیدرِ کرار و شوکتِ این عهد
جدا نمیشوم از این مسیر، تا تهِ لحد
ببین که جابرِ دلخسته در فراتِ غریب
وضو گرفت و شتابان دوید سمتِ حبیب
مزارِ شاهِ عطش را گرفت در آغوش
شکست بغضِ کهن، گفت با دلی مدهوش:
«چرا جوابِ مرا، ای برادر، ندهی؟
به رویِ جابرِ خود، بابی از کرم ندهی؟
چگونه پاسخِ من را دهی، که در مقتل
سرت به نیزه شد و جسمِ تو به زیرِ رجل؟
برادرم! ز رهت دست بر نمیداریم
به خاکِ پایِ تو سر بر زمین میگذاریم»
اگرچه دشمنِ دون، نقشِ هر خباثت بست
شکوهِ خونِ حسین، پشتِ این ستم بشکست
فلسطین است کنون کربلایِ عصرِ جدید
دوباره حرملهای رویِ کار آمده، پدید
ولی به عهدِ ابوالفضل و غیرتِ عباس
به ایستادگیِ قدس و خطّهیِ احساس
عقبنشینیِ دجّال نزدیک است، بدان
سپاهِ مهدِ ولایت قویتر است از جان
اتحادِ سلیمانی و ابومهدی
شکست هیمنهیِ کفر را در این عهدی
بگو به دشمنِ دون که نفاقافکنِ ماست
جهان منتظرِ مصلح و تهمتنِ ماست
نمازِ فتح، به محرابِ قدس میخوانیم
به رویِ خاکِ تو با عهدِ سرخ میمانیم
طنینِ «أشهدُ أن لا اله الا الله»
رسد ز کعبه به شمشیرِ «یا علی ولی الله»
به سمتِ رستگاری و خیرالعمل بشتاب
که صبحِ آمدنِ تو رسیده است ز خواب
سلاسلِ غمِ ما را تو میکنی پاره
سلامِ ما به تو و بر شهیدِ صدپاره
بیا که غرقِ شکوهت شود زمینِ خدا
درود بر تو و اصحاب و کلِ کربوبلا
```
### تحلیل آرایههای ادبی به کار رفته در مثنوی:
1. **تلمیح:**
* **تلمیح تاریخی زیارت اربعین:** بند مربوط به غسل جابر در فرات و دیالوگ جانسوز او بر سر مزار امام حسین (ع) («چرا جواب مرا ای برادر ندهی»).
* **تلمیح به غصب و ظلم عاشورا:** اشاره به نیزه و مقتل و حرمله.
* **تلمیح اعتقادی به ولایت امیرالمؤمنین (ع):** عهد بستن با نام حیدر کرار و پیوند زدن آن به سعادت.
* **تلمیح به اذان و اقامه:** استفاده از مفاهیم «خیرالعمل»، «رستگاری» (فلاح) و شهادتین در ابیات پایانی.
2. **استعاره:**
* **«شبِ تارِ نینوا»** و **«صبحِ آمدن»**: استعاره از دوران غیبت و عصر ظهور.
* **«عهدِ سبز»**: استعاره از پیمان ولایت و امید به ظهور.
* **«دجّال»** و **«حرمله»**: استعاره از دشمنان غاصب و ظالمان معاصر (اشغالگران).
* **«شمشیرِ یا علی ولی الله»**: استعاره از قدرت برانگیزاننده و عدالتخواهی شیعی.
3. **تشبیه:**
* **«کربلایِ عصرِ جدید»**: تشبیه مبارزات امروز فلسطین به واقعه عاشورا.
* **تشبیه دشمنان به وحوش و ددان**: برگرفته از متن مضامین ورودی شما («اگر جمله حیوانات به من حمله کنند...»).