این متن، مرثیهای است برای قلبهای جامانده و دعایی برای درکِ حقیقتِ زیارت و ظهور؛ تلفیقی از شوق، حماسه و تضرع که بر اساس مفاهیمِ ارائهشدهی شما نگاشته شده است:
***
### **میعادگاهِ دلهایِ بیقرار: از جابر تا ظهور**
**زیارت، پیوندِ روح با نور است**
زیارتِ اهلبیت، و در رأسِ آن، زیارتِ سیدالشهدا (ع)، نه فقط راهی برای قدمها، که مسیری برای پروازِ روح است. ما با «چشمِ دل» به کربلا مینگریم؛ از ایران، از اقصینقاطِ جهان، و از هر گوشهیِ خاکی که عاشقی در آن نفس میکشد. ایران، مرکزِ تپشهایِ حسینی شده است، اما بدانیم که «جاماندگانِ از این طریق، بسیار بیشتر از روندگاناند»؛ همانهایی که با اشک و آه، در فراقِ حرم، زیارتنامه میخوانند و جانشان را در راهِ تحققِ اهدافِ حسین (ع) گرو میگذارند.
**غسلِ خون و غربتِ مزار**
ای شهیدانِ کربلا! ای آنان که «کفن هم نداشتند»؛ شما غسلتان از خون بود و مزارتان در قلبِ تاریخ. یادِ جابر میافتیم؛ آن پیرِ روشندل که با دستانِ عطیه، خود را به مزارِ یار رساند. جابر ناله زد: «یا حسین! یا حسین!» و اشک ریخت. میپرسید: «چرا جواب نمیدهید؟» و آنگاه دریافت که پاسخ در سکوتِ ابدیِ خون نهفته است. ما نیز امروز، داغدارِ شهیدانی هستیم که جانِ خود را فدا کردند؛ شهیدانی که شاید حسین (ع) را ندیدند، اما راهِ او را با خونِ خود هموار کردند. بهویژه یادِ کودکانِ شهیدی که مظلومانه پر کشیدند؛ قطرههایِ خونی که دریایِ انتقام را در دلهایِ ما متلاطم میکند.
**صبر، تقوا و بصیرت؛ زرهِ نفوذناپذیر**
خداوند در قرآن به ما آموخت که دشمنان را «همراز» (بِطانَة) نگیریم. آنان که بغض و کینه را در دل پنهان کردهاند و فضایِ جهان را به «میکروبِ» فریب و نفاق آلوده میکنند. اما ما، در سایهیِ «صبر و تقوا»، این دو بالِ پروازِ مؤمن، ایستادهایم. صبرِ بیتقوا، ذلت است و تقوایِ بیصبر، انفعال؛ ما هر دو را با هم میخواهیم. دشمن مکر میکند، اما اگر تقوایِ الهی داشته باشیم، کیدِ آنان به خودشان بازمیگردد.
**دعایِ عهد و تضرعِ پایانی**
خدایا! ما را «حسینی» کن و در مسیرِ تاسی به امام، ثابتقدم بدار.
ای خدایِ «مضطر»! تو خود میدانی که دلمان برایِ «ظهور» لک زده است؛ دستِ ما را بگیر و زمانِ ظهورِ منتقمِ خونِ شهیدان را برسان.
دشمنانِ قسمخوردهیِ اسلام را نابود و بر صفِ دوستانِ واقعی بیفزا.
اخلاقِ ما را به زیورِ حسینی بیارای و چنان کن که در راهِ حق، لحظهای درنگ نکنیم.
خدایا! ما را مدیونِ خونِ این شهیدان نگردان؛ توفیقِ راهِ آنان را به ما عطا کن تا با قلبی سلیم، منتظرِ عدلِ الهی بمانیم.
**درود بر حسین (ع) و اولادش و اصحاب و یارانش؛**
**آمین یا ربالعالمین.**