یادداشت

:::writing

**عنوان: سرودِ قهرمانی در میدانِ شهر**

امشب شبِ نور است، شبِ افتخار

پرچم به دستِ باد در این کارزار

میدانِ شهر یک صدا، یک زبان:

**ایران! ایران!**

چراغِ خیابان ستاره شده

هر کوچه پر از شورِ دوباره شده

از بامِ بلندِ خانه‌ها تا اذان

پیچیده نوایِ دلیرانِ جان

بخوانید همه با دل و جان:

**ایران! ایران!**

از راهِ نبرد آمدیم تا به تاج

از موجِ خطر تا به اوجِ معراج

دروازه هنوز استوار و بلند

باور نگهبانِ امید و کمند

در خطِّ دفاع آن دلیرانِ جان

دیوار شدند از برایِ نشان

نور درخشید چو صبحِ امید

قدیر ایستاد و جهان را شنید

قادر چو کوه از زمین قد کشید

هرمز به تندی دلِ میدان دوید

بکوبید بر طبلِ زمان:

**ایران! ایران!**

در قلبِ زمین آتشِ کارزار

فاتح درخشید چو خورشیدِ یار

ذوالفقار آمد چو رعدِ بلند

دزفول طنین شد در آن پیچ و بند

و آن لحظه که میدان به طوفان رسید

دلِ دشمن از موجِ یاران رمید

حاج قاسم از راست چو تندر گذشت

عماد از میانه به قلبش نشست

و خرمشهرِ چهار آن شرارهٔ جان

درخشید چو خورشید بر آسمان

اکنون همه شهر است یک کهکشان

از پیر و جوان، هم‌صدا، هم‌زمان

در میدانِ شهر تا سپیده‌دمان:

**ایران! ایران!

ایرانِ قهرمان!

ایران! ایران!**

:::