یادداشت

### جنگِ مورچگان

در دشتِ خاک و زیرِ سنگ

برخاست ناگاه آن نبردِ تنگ

دو لشکر از مورانِ ریز

آمد به‌هم، چون بادِ تیز

یکی زِ هر سو راه می‌جست

دیگری با خشم، می‌درست

پرچم نه، اما ردِّ بوی

می‌بردشان سویِ غوغایِ کوی

شمشیرشان دندانِ تیز

زره‌شان از خاکِ زمین‌ریز

هر قطره‌ای از عزمِشان

می‌ریخت در خونِ زمان

نه کینِ شاه، نه تاج و تخت

فقط بقا در جنگِ سخت

هر مورچه چون پاره‌ای نور

در موجِ تاریکی، صبور

از پسِ غبارِ نبردِ جان

می‌آمد آوازِ آشیان

این جنگ، گرچه کوچک و خرد

در سینه‌ی خاکی‌ست مرد

و من شنیدم در دلِ خاک

فریادِ بقا، آرام و پاک

که زندگی، در اوجِ کار

گاه از نبرد آید به بار

اگر بخواهی، می‌توانم همین را در یکی از این سه سبک بازنویسی کنم:

1. **حماسی‌تر و شاهنامه‌وار**

2. **کلاسیک‌تر و فخیم‌تر**

3. **تصویری‌تر و تاریک‌تر**