حتماً — اینم یک **شعر کامل، پرکوبنده، ریتمیک و در حالوهوای بندری/خوزستانی** با انرژی شاد و ضربی، طوری که بشه با دستزدن و تمپو اجراش کرد:
## مورچههای بندرِ قند
هلل یو سه، خبر رسید
مورچهی ریز، صف کشید
از دلِ خاک تا لبِ نور
راه افتاد با شور و شور
توی لونه، جنبوجوش
هرکی یک کار، هرکی هوش
یکی نگهبانِ دره
یکی دنبالِ دونهبره
قند اگه باشه، وای چه حال
دلِ مورچه میشه خوشحال
ذرهذره، دونهدونه
میبره تا تهِ لونه
پا میکوبه، تند و تیز
مثلِ ضربِ تمبکِ ریز
دست بزن، صدا بیار
مورچهها رسیدن، یار به یار
نسلِ نو، پر از امید
راهِ تازه رو بلدید
نه خسته، نه بینفس
با همیم، یکی، نفسنفس
توی گرما، توی باد
مورچهها هستن به یاد
هر کجا قند و نور هست
زندگی پر از غرور هست
هلل یو سه، بندری
شورِ ما بیمشتری
کوبشِ دل، تند و تیز
مورچهها، عزیزِ عزیز
### اگر بخوای، من میتونم همین شعر را در یکی از این ۳ حالت بازنویسی کنم:
1. **خیلی بندریتر و مجلسپسندتر**
2. **فقط مخصوص اجرا با تمپو و دستزدن**
3. **با لهجهی محلیتر و حالوهوای جنوب**