یادداشت

**ترانه‌ی بیداری (نسخه‌ی ضرباهنگین)**

مردم خوب، شب بیدار،

خیابان، میدان، یک بار.

مادر، پیرمرد، پرچم در بستر،

راه را نشان دهند، بی‌اختیار.

مذاکره؟ آری، اما نه تسلیم،

نقد کنیم، سازیم، نه با تحقیر.

فرهنگ، از مردم، در شب جا ماند،

تا فردایی نو، با نورِ امید تاباند.

---

این نسخه سعی دارد با کوتاه کردن جملات و استفاده از قافیه، حس ضرباهنگ و سرودگونه‌ی بیشتری به شعر بدهد. آیا این همان چیزی بود که مد نظرتان بود؟