چه انتخاب زیبایی 🌙
خدیجه در تحریم، یعنی اوج ایمان، صبر و کرامت؛
بانویی که در سختیِ شعب شعب ابیطالب، چراغِ امیدِ پیامبر بود.
در ادامه، شعری میسازم حماسی و عرفانی — با زبان پرشکوه، اما سرشار از مهربانی و ایمان.
---
🌸 شعر حماسی–عرفانی «خدیجه در تحریم» 🌸
در دلِ شبهای خشک و بینوا،
خدیجه میدرخشید، چون دعا.
باد میوزید از کوههای ساکتِ خوف،
اما دلِ او، روشنتر از هزار شمعِ صوف.
نانش کم، ولی ایمانش بسیار،
خسته، ولی چون کوه استوار.
صدای کودکان، فریاد عطش،
و او، آرام، با لبخندِ عشق.
در غارِ تحریم، نه نان، نه آب،
اما نورِ دلش، میتابید چون آفتاب.
او بخشید، از جان، از مال، از وفا،
تا بماند نامِ عشق، تا بماند دینِ خدا.
فرشتگان، به احترامش قیام،
زمین نوشت نامش، با پیام.
و پیامبر، در سکوتِ تلخِ گرسنگی،
دلگرم بود به مهرِ بانویِ بیهمتا و صبوری.
خدیجه! ای مادرِ ایمان و یقین،
ای تکیهگاهِ جانِ آخرین!
تحریم شکست، ولی نامت نرفت،
زیرا عشقِ تو، در جانِ زمان شکفت.
---