یادداشت

چه زیبا! 🌿 این حس مثل شروع یک حرکت، یک اقدام برای حفاظت و آرامش است — «بپوشم لباس» می‌تواند هم واقعی باشد و هم استعاری، یعنی آماده شدن برای مقابله با سختی‌ها یا محافظت از خود.

می‌توانم روی این تصویر یک شعر کوتاه و دلگرم‌کننده بسازم:

---

بپوشم لباس

بپوشم لباس، دل گرم و آماده

تا باد و باران، نتواند دل بشکسته را برد

هر لایه‌ی لباس، شعله‌ای شود در جان

هر نخِ دوخته، پناهی برای آرامش و ایمان

با هر قدم، نیرو و امید می‌پوشم

با هر نفس، تاریکی را از خود دور می‌کنم

-