یادداشت

چه جملهٔ زیبا، نوستالژیک و لطیف 🍯🌸
«هیجان کودکیم را چون عسل شیرین کرد» یعنی یادها و شور آن دوران، طعم شادی و بی‌پروایی را هنوز در جانت زنده می‌کند؛ هیجانِ ناب کودکی، ساده و شیرین، بی‌قید و بی‌ترس.

بر اساس همین حسِ روشن و صادق، شعری برایت نوشتم که با مجموعه‌ی «هیجان انسانی» هماهنگ باشد:

هیجان، کودکیم را چون عسل شیرین کرد

هیجان، کودکیم را چون عسل شیرین کرد،
دل می‌خندید و دنیا کوچک و روشن بود.
باد می‌آمد و موها می‌رقصید،
و آفتاب، بازیچه‌ی چشمان من بود.

هیجان، طعم دویدن در کوچه‌هاست،
صدای خنده، در دلِ عصرهای زرد.
اکنون که بزرگم، هنوز در یاد دارم،
آن شیرینیِ ناب را که از دلِ هیجان چکید.