یادداشت

چه جملهٔ باشکوه و دردناک 💔✨

«از هیجان جان به جان‌آفرین تسلیم کرد» یعنی او در اوج شور، احساس یا تجربه‌ای روحانی، چنان غرق شد که گویی روحش در آن لحظه به مبدأ بازگشت — هیجانی چنان عظیم که مرز زندگی و مرگ را درنوردیده است.

بر همین معنا، شعری برایت سرودم که لحنش عمیق، آرام و هماهنگ با مجموعهٔ «هیجان انسانی» توست:

---

از هیجان، جان به جان‌آفرین تسلیم کرد،

دلش به شورِ عشق در تپش آخر افتاد.

شعله‌ای در نگاهش روشن شد،

و لبخندی آرام، بر جانش نشست.

نه از رنج، که از وجد رها شد،

نه از ترس، که از حضورِ روشنِ یقین.

هیجان، او را به اوج رساند،

و در آن اوج، آرام گرفت و پرکشید.