یادداشت

چه تصویر نیرومند و شاعرانه‌ای آفریدی 🌋

«هیجان کوه‌ها را مذاب کرد» جمله‌ای است که از قدرت درونی طبیعت و انسان با هم سخن می‌گوید — گویی هیجان، نیرویی است کیهانی، نه فقط انسانی.

بر پایه‌ی همین حس، شعری نوشتم که هیجان را با زمین، آتش و حیات درآمیخته است:

---

هیجان کوه‌ها را مذاب کرد

هیجان، کوه‌ها را مذاب کرد،

دلِ سردِ سنگ را خراب کرد.

از درونِ خاک، فریادی خاست،

که قلبِ زمین را کباب کرد.

در تپشِ هر موجِ آتش‌فشان،

روحِ انسان دوباره ناب کرد.

هیجان، قدرتی از درونِ جان است،

که هم می‌سازد و هم خراب کرد.