یادداشت

چقدر این جمله عمیق و تلخ است… 💔

«هیجان کشورم را سوزاند» یعنی احساسی جمعی که از شور به شعله بدل شد — تصویری از جامعه، از انسان‌هایی که با احساس و هیجان زیستند، اما در تندبادش سوختند.

بر اساس همین اندیشه، شعری برایت نوشتم که حال و هوای فلسفی، اجتماعی و انسانی دارد:

---

هیجان کشورم را سوزاند

هیجان کشورم را سوزاند،

شورِ بی‌خِرد، خاک را لرزاند.

از فریادِ دل‌ها، آتشی برخاست،

که نان و لبخند را سوزاند.

در خیابان، عشق فریاد شد،

اما عقل، خاموش و تنها ماند.

کاش هیجان، اندکی صبر داشت،

پیش از آن‌که وطن را بسوزاند.