یادداشت

«فریاد بی‌فریاد» ترکیبی شاعرانه و پرمعناست — انگار از دردی می‌گوید که صدا ندارد، از اعتراض یا اندوهی خاموش که در درون می‌سوزد اما بیرون نمی‌ریزد.

می‌تواند عنوان شعری باشد یا نشانهٔ حالتی که انسان دیگر حتی توان فریاد زدن هم ندارد.

می‌خواهی من از همین عبارت شعری بسازم؟ یا تحلیلی کوتاه و ادبی از آن بنویسم؟