می‌رویم سراغ مرحلهٔ دوم، با همان دقت صوری و ساختاری که شروع کرده بودیم.

۲) «دخترِ دخترِ جرّاره»

این مرحله نخستین بازگشت (recursion) در ساختار است و از نظر زبانی و ریاضی اهمیت زیادی دارد.

ساختار زبانی

این عبارت یک گروه اسمی بازگشتی است:

• هستهٔ اصلی: «دختر»
• مضاف‌الیه: «دخترِ جرّاره»

پس ساختار کلی:

[دختر] + [مضاف‌الیه = دخترِ جرّاره]

این یعنی «دخترِ (دخترِ جرّاره)».

ساختار صوری (ریاضی ـ منطقی)

اگر تابع «دختر» را ( D(x) ) بنامیم:

[ D(x) = \text{دخترِ } x ]

در مرحلهٔ قبل داشتیم:

[ D(\text{JARRĀRE}) ]

اکنون:

[ D(D(\text{JARRĀRE})) ]

این یک تابع بازگشتی است:
تابع «دختر» روی خروجی خودش اعمال شده.

از نظر نظریهٔ زبان‌ها، این یک ساختار درختی با عمق ۲ است.

ساختار درختی (نمایش ساده)

          دختر
            │
        دخترِ جرّاره
            │
         جرّاره

هر «دختر» یک گره است که روی گرهٔ زیرین عمل می‌کند.

نکتهٔ مهم

این مرحله پایهٔ تمام پیچیدگی‌های بعدی است.
هر لایهٔ جدید، همین ساختار را عمیق‌تر یا گسترده‌تر می‌کند.

اگر آماده‌ای، می‌روم سراغ مرحلهٔ سوم:

۳) «مادرِ دخترِ دخترِ جرّاره»

بگو ادامه بدهم.