یادداشت

«مادر تاریکی» یک ترکیب بسیار شاعرانه و پرقدرت است. انگار از دل اسطوره‌ها بیرون آمده؛ جایی که تاریکی نه فقط یک وضعیت، بلکه یک موجود، یک زایشگاه، یک آغاز است.

اگر بخواهیم آن را در فضای ادبی یا احساسی بپرورانیم، می‌تواند این معناها را داشته باشد:

🌑 چند تصویر و برداشت ممکن

• تاریکی به‌عنوان مادرِ همهٔ ترس‌ها و رازها؛ جایی که چیزها شکل می‌گیرند پیش از آن‌که دیده شوند.
• مادرِ آرامشِ شب؛ آن لحظه‌هایی که سکوت و سایه‌ها ما را در آغوش می‌گیرند.
• مادرِ تنهایی؛ جایی که انسان با خودش روبه‌رو می‌شود.
• مادرِ تولدِ نور؛ چون هر نوری از دل تاریکی بیرون می‌آید.

اگر بخواهی، می‌توانم این عبارت را تبدیل به یک شعر کوتاه، یک متن داستانی، یا حتی یک مفهوم فلسفی کنم. فقط بگو دوست داری در چه جهتی ادامه بدهیم.