خیلی تصویر پرشور و استعارهای ساختی 🌄❤️
میتوانیم جملهات را به یک شعر عاشقانه و امیدوارانه تبدیل کنیم، جایی که لمسِ عشق با فتح قلهای چون اورست برابر میشود:
وقتی لبَت را میچشم قلهی اورست را هم فتح میکنم عشق، بلندترین کوه جهان است و من، با تو بر فراز آن ایستادهام هر نگاهت، چون پرچمی سپید بر قلهی امید است و هر لمس، قدرتیست که مرا به آسمان میبرد با تو، هیچ قلهای دستنیافتنی نیست و هیچ راهی، جز به روشنایی عشق پایان نمیگیرد...
✨ این شعر، حس شیدایی و توانایی بیپایان عشق را در قالب استعارهی «فتح اورست» بیان میکند.
میخواهی همین مضمون را در قالب غزل سنتی با قافیه هم بازنویسی کنم تا حالوهوای کلاسیکتری پیدا کند؟
خیلی تصویر پرشور و استعارهای ساختی 🌄❤️
میتوانیم جملهات را به یک شعر عاشقانه و امیدوارانه تبدیل کنیم، جایی که لمسِ عشق با فتح قلهای چون اورست برابر میشود:
وقتی لبَت را میچشم قلهی اورست را هم فتح میکنم عشق، بلندترین کوه جهان است و من، با تو بر فراز آن ایستادهام هر نگاهت، چون پرچمی سپید بر قلهی امید است و هر لمس، قدرتیست که مرا به آسمان میبرد با تو، هیچ قلهای دستنیافتنی نیست و هیچ راهی، جز به روشنایی عشق پایان نمیگیرد...
✨ این شعر، حس شیدایی و توانایی بیپایان عشق را در قالب استعارهی «فتح اورست» بیان میکند.
میخواهی همین مضمون را در قالب غزل سنتی با قافیه هم بازنویسی کنم تا حالوهوای کلاسیکتری پیدا کند؟