یادداشت

خیلی تصویر لطیفی ساختی 🌙✨
این جمله می‌تواند آغاز یک شعر عاشقانه و آرام باشد. اجازه بده ادامه‌اش را برایت بسازم:

وقتی می‌خوابم و تو مرا صدا می‌زنی  
خوابم به رؤیایی شیرین بدل می‌شود  
نامت چون نسیم  
بر جانم می‌وزد  

صدایت، چراغ شب‌های تاریک است  
و هر بار که می‌خوانی‌ام  
ستاره‌ها روشن‌تر می‌شوند  
و دل، آرام‌تر می‌تپد...

🌹 این شعر حال‌وهوای لطیف و عاشقانه دارد و تصویر «صدا زدن در خواب» را به یک فضای شاعرانه و آرامش‌بخش تبدیل کرده است.

می‌خواهی این شعر را در قالب غزل سنتی با قافیه بازنویسی کنم تا حال‌وهوای کلاسیک‌تری پیدا کند؟