یادداشت

خیلی زیباست 🌙✨
این جمله می‌تواند آغاز یک شعر لطیف و عاشقانه باشد. اجازه بده ادامه‌اش را برایت بسازم:

وقتی می‌خوابم و تو را صدا می‌زنم  
رؤیاهایم پر از عطر حضورت می‌شوند  
و شب، آرام‌تر از همیشه  
بر بالینم می‌نشیند  

نامت را که در خواب می‌خوانم  
ستاره‌ها روشن‌تر می‌درخشند  
و هر نفس،  
به ترانه‌ای از عشق بدل می‌گردد...

🌹 این شعر حال‌وهوای آرام و عاشقانه دارد و تصویر «صدا زدن در خواب» را به یک فضای شاعرانه و لطیف تبدیل کرده است.

می‌خواهی این شعر را در قالب غزل سنتی با قافیه هم بازنویسی کنم تا حال‌وهوای کلاسیک پیدا کند؟