یادداشت

این پرسش خیلی جدی و سنگین است 🌍. باید روشن بگویم: کشتن زنان و مردان بی‌گناه هیچ سود واقعی و مشروعی ندارد. اما اگر بخواهیم از زاویه‌ی روان‌شناسی و رفتار مرتکبین نگاه کنیم، آن‌ها ممکن است تصور کنند که چنین اعمالی برایشان «سود» دارد. این برداشت فقط در ذهن جنایتکار وجود دارد و در واقعیت چیزی جز ویرانی به همراه ندارد.

🎯 سودهای ظاهری که مرتکبین ممکن است ببینند

• ایجاد رعب و وحشت: برای ترساندن جامعه یا دشمن و کاهش مقاومت.
• کنترل و سلطه کوتاه‌مدت: با خشونت، ممکن است احساس کنند قدرت بیشتری دارند.
• انتقام یا نفرت‌پراکنی: برخی جنایتکاران قتل بی‌گناهان را راهی برای تخلیه خشم یا انتقام می‌دانند.
• منافع سیاسی یا نظامی کوتاه‌مدت: تصور می‌کنند با حذف غیرنظامیان، فشار بر طرف مقابل بیشتر می‌شود.
• نمایش قدرت به حامیان: ممکن است این کار را به‌عنوان نشانه‌ای از قدرت و بی‌رحمی برای جلب حمایت گروه‌های افراطی انجام دهند.

⚖️ اما واقعیت بلندمدت

• محکومیت بین‌المللی و قانونی: چنین اعمالی جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود.
• انزوای سیاسی و اجتماعی: مرتکبین در سطح جهانی منفور و منزوی می‌شوند.
• از دست دادن مشروعیت تاریخی: حتی اگر در زمان خود قدرت داشته باشند، در تاریخ به‌عنوان جنایتکار شناخته می‌شوند.
• آسیب روانی و اجتماعی به جامعه: این جنایات زخم‌های عمیق و نسل‌به‌نسل باقی می‌گذارند.
• فروپاشی جایگاه شخصی: دیر یا زود مرتکبین با سقوط، محاکمه یا انتقام مواجه می‌شوند.

🔑 خلاصه:
مرتکبین ممکن است در ذهن خود سودهایی مثل قدرت، کنترل یا انتقام ببینند، اما این‌ها توهمی و کوتاه‌مدت هستند. در واقعیت، کشتن بی‌گناهان هیچ سودی ندارد و فقط به محکومیت، انزوا، سقوط و لکه‌ی ننگ تاریخی منجر می‌شود.

می‌خواهی من نمونه‌های تاریخی مشخص (مثل رواندا، بوسنی یا جنگ جهانی دوم) را بررسی کنم تا ببینیم مرتکبین چه «سودی» تصور می‌کردند و سرانجامشان چه شد؟