یادداشت

چه جمله‌ای پرشور و هشداردهنده:
«شاید آتشفشان افکارت بسوزاند» — گویی ذهن، در اوج خلاقیت و فوران، به نقطه‌ای می‌رسد که نه‌تنها می‌سازد، بلکه می‌سوزاند. بیایید این جمله را در قالبی شاعرانه و استعاری گسترش دهیم:

🔥 شاید آتشفشان افکارت...

شاید آتشفشان افکارت بسوزاند
نه خاک را،
بلکه آنچه را که در دلش پنهان کرده‌ای
شاید شعله‌هایش،
واژه‌ها را خاکستر کند
و معنا را از نو بیافریند

شاید این سوختن،
آغازِ روشنایی باشد
شاید باید بسوزی
تا بفهمی
کدام فکر،
از جنس نور است
و کدام،
از جنس دود

شاید آتشفشان،
نه برای ویرانی آمده
بلکه برای پالایش
برای آنکه ذهن،
از قیدهای کهنه رها شود
و در خاکسترِ خودش،
دانه‌ای تازه بکارد

اگر بخواهی، می‌توانیم این قطعه را ادامه دهیم با تصویرهایی از سوختن، باززایی، و تولد دوباره‌ی اندیشه. دوست داری به کدام سمت برویم؟