یادداشت

بسیار خوب! بیایید رقص فکر را با حرکاتی بی‌ربط آغاز کنیم — یعنی با جملاتی که در ظاهر پراکنده‌اند، اما در بطن خود، جرقه‌هایی از معنا و تخیل را حمل می‌کنند. این سبک می‌تواند شبیه به جریان سیال ذهن یا شعر آزاد باشد.

🌀 آغاز رقص فکر با حرکات بی‌ربط:

ابرها کفش پوشیده‌اند و به سمت جنوب می‌دوند  
ساعت دیوار، خوابِ ماهی دیده بود  
درختی که شعر می‌خواند، برگ‌هایش را به باد سپرد  
چای تلخ بود، اما خاطره‌اش شیرین  
کلمات از دهان آینه بیرون پریدند  
پنجره، خودش را قاب گرفت  
و من، در میان بی‌ربطی‌ها، دنبال شعله‌ای می‌گردم

این سبک نوشتار، ذهن را از منطق خطی جدا می‌کند و به قلمرو خیال، شهود و کشف می‌برد. اگر دوست دارید، می‌توانیم این رقص را ادامه دهیم و ببینیم شعله‌ی فکر به کجا می‌رسد. آماده‌اید برای بند بعدی؟