عبارت «قیافهاش مثل رفتگران است» (یا روفتگران)، یک تشبیه یا کنایه در زبان محاوره فارسی است که به هیچ وجه جنبهٔ ادبی یا رسمی ندارد.
معمولاً این عبارت در محاوره، برای بیان یکی از معانی زیر به کار میرود:
ژولیدگی، خستگی و نامرتب بودن:
«رفتگر» (پاکبان) شغلی سخت و طاقتفرسا است که اغلب با گرد و غبار، عرق، و کار در ساعات اولیه صبح یا شب همراه است.
تشبیه قیافه به رفتگر، کنایه از آن است که فرد خسته، ژولیده، یا نامرتب به نظر میرسد؛ انگار که تازه از یک شیفت کاری سخت برگشته یا به نظافت خود نرسیده است.
ظاهر غیرجذاب یا خاکی:
ممکن است کنایه از داشتن ظاهری ساده، خاکی (گرد و خاکی)، یا فرسوده باشد که فاقد آراستگیهای معمول و ظاهری افراد دیگر است.
نکته مهم: این عبارت یک تشبیه عامیانه و غیررسمی است و معمولاً بار معنایی مثبت و تحسینآمیز ندارد. بلکه بیشتر برای توصیف ظاهری نامناسب، آشفته یا خیلی ساده به کار میرود.