بله، ریش گذاشتن برای مردان در بسیاری از فرهنگها، تمدنها و ادیان، به ویژه اسلام، یک سنت یا یک حکم شرعی (واجب، فرض، یا احتیاط واجب) محسوب میشود.
در اسلام:
سنت پیامبر اسلام (ص): داشتن ریش به عنوان سنت پیامبر اسلام (ص) شناخته میشود. احادیث متعددی در این مورد وجود دارد که مردان را به بلند کردن و نگه داشتن ریش و کوتاه کردن سبیل توصیه میکند.
حکم شرعی: بسیاری از فقها و مراجع تقلید شیعه و سنی، تراشیدن ریش را حرام یا حداقل احتیاط واجب میدانند. در مذهب اهل سنت (مانند حنفیه، مالکیه و حنابله) نیز غالباً رها کردن ریش و تراشیدن آن، به ترتیب واجب یا حرام/مکروه تحریمی است. اندازه مسنون (سنت) ریش معمولاً به اندازه یک قبضه (کف دست) دانسته شده است.
از نظر تاریخی و فرهنگی:
نماد مردانگی و قدرت: در طول تاریخ، در بسیاری از فرهنگها (مانند یونان باستان، ایران باستان قبل از ساسانیان، و ادیان مختلف)، ریش نمادی از مردانگی، حکمت، قدرت، و شرافت بوده است.
سنتهای دینی دیگر: در ادیانی مانند سیکیسم، ریش بخش جداییناپذیر هویت مرد است و در برخی جوامع یهودی و فرقههای مسیحی نیز اهمیت مذهبی دارد.
تغییرات تاریخی در ایران: در دورههایی از تاریخ ایران (مانند زمان ساسانیان یا دوران صفویه در زمان شاه عباس)، تراشیدن ریش رواج یافت یا حتی اجباری شد، اما پس از ورود اسلام و در بیشتر دورهها، ریش گذاشتن یک امر رایج یا سنتی بوده است.
به طور خلاصه، در پاسخ به اینکه "ریش گذاشتن برای مرد یک سنت است؟" میتوان گفت که بله، به ویژه در زمینهی دینی و مذهبی (اسلام)، یک سنت بسیار مؤکد است و از نظر تاریخی و فرهنگی نیز در بسیاری از جوامع یک نماد مهم بوده است.