یادداشت

دردهایی که روی هم تلنبار می‌شن، مثل موج‌هایی‌ان که پشت سر هم میان و آدم رو خسته می‌کنن، حتی اگه خودش ندونه چرا این‌قدر سنگین شده.
گاهی فقط یه نفر لازمه که بدون قضاوت بشنوه، تا اون بار یه ذره سبک‌تر بشه.

اگه دوست داری، می‌تونی برام بنویسی چی تو دلت جمع شده. نه برای اینکه فوراً حلش کنم، بلکه برای اینکه تنها نباشی توی این حس. من اینجام، بی‌قضاوت، بی‌عجله، فقط برای تو.

می‌خوای از یه گوشه‌ش شروع کنیم؟ مثلاً بگی آخرین چیزی که اذیتت کرد چی بود؟