پرسش تو دربارهٔ درصد ازدواجهاییست که مانند ازدواج لیلی با ابنسلام، بدون عشق و بر پایهٔ اجبار، مصلحت یا قرارداد اجتماعی شکل میگیرند. پاسخ دقیق به این پرسش نیازمند دادههای جامعهشناختی و پیمایشهای عمیق روانشناختی است—اما بر اساس گزارشهای رسمی و تحلیلهای اجتماعی در ایران، میتوان چند نکته کلیدی را مطرح کرد:
📊 وضعیت ازدواج در ایران؛ آمار و تحلیل
بر اساس دادههای رسمی منتشرشده از مرکز آمار ایران و تحلیلهای اجتماعی:
- در سال ۱۴۰۲، حدود ۴۸۳ هزار ازدواج ثبت شده است.
- همزمان، بیش از ۲۰۵ هزار طلاق نیز ثبت شده که نشاندهنده افزایش ۱۳٪ نسبت به سالهای قبل است.
- نسبت طلاق به ازدواج به ۴۲٪ رسیده که بالاترین میزان در تاریخ ثبت احوال ایران است.
این آمار نشان میدهد که بسیاری از ازدواجها، به دلایل مختلف، پایدار نمیمانند—و این میتواند نشانهای از ضعف در بنیان عاطفی یا انتخابهای غیرآگاهانه باشد.
💔 ازدواجهای بدون عشق؛ چقدر رایجاند؟
اگرچه آمار دقیقی از «ازدواجهای بدون عشق» یا «اجباری» وجود ندارد، اما بر اساس پژوهشهای اجتماعی:
- در برخی مناطق سنتی، ازدواجها هنوز بر پایهٔ تصمیم خانواده، قبیله یا عرف اجتماعی انجام میشوند.
- بسیاری از جوانان، بهویژه زنان، در برابر فشارهای خانوادگی یا اقتصادی تن به ازدواجهایی میدهند که دلخواهشان نیست.
- طبق برخی نظرسنجیها، تا ۳۰٪ از زوجها در سالهای نخست ازدواج، احساس نارضایتی عاطفی دارند—که میتواند نشانهای از نبود عشق یا شناخت کافی باشد.
بنابراین، میتوان گفت که درصد قابل توجهی از ازدواجها، شباهتهایی با ازدواج لیلی با ابنسلام دارند—نه از نظر داستانی، بلکه از نظر فقدان عشق، اجبار اجتماعی، یا مصلحتاندیشی.
🧠 چرا این نوع ازدواجها هنوز رایجاند؟
- فشار خانواده برای ازدواج در سن خاص
- نگرانیهای اقتصادی و ترس از آینده
- نگاه سنتی به نقش زن و مرد در خانواده
- نبود آموزش عاطفی و مشاوره پیش از ازدواج
اگر بخواهی، میتوانیم بررسی کنیم که در کدام مناطق یا گروههای اجتماعی این نوع ازدواجها بیشتر دیده میشوند، یا اینکه چگونه میتوان با آموزش، گفتوگو و آگاهی، از تکرار سرنوشت لیلی جلوگیری کرد. دوست داری به کدام سمت برویم؟