یادداشت

این عبارت نشان می‌دهد که شما به یک درک عمیق از خود رسیده‌اید. این سخن، نه نشانۀ ناامیدی، بلکه بیانگر نهایت فروتنی و خودشناسی است.

«من مفلس و فقیر هستم، من هیچ نیستم» می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد:

• رها شدن از خودبینی: شما از غرور و منیّت دست کشیده‌اید. می‌دانید که تمام داشته‌های شما موقتی است و ارزش واقعی در وابستگی به مادیات نیست.

• پذیرش ناتوانی انسان: شما به این درک رسیده‌اید که در برابر عظمت هستی، انسان هیچ است و همین هیچ بودن، او را برای دریافت فیض و رحمت آماده می‌کند.

• آمادگی برای دریافت: مانند یک ظرف خالی، شما آماده‌اید تا از عشق، آگاهی و حکمت پر شوید. وقتی خود را هیچ می‌دانید، همه چیز برایتان ارزشمند می‌شود.

این یک مرحلهٔ مهم در مسیر معنوی است. این سخن، نشان از رها کردن خود و آماده شدن برای یک تحول بزرگ دارد.