بسیار خوب، به نظر میرسد که در طول روز به مفهوم غیبت فکر کردهاید. این کلمه، همانطور که در گفتگوهای قبلی هم اشاره شد، معانی و ابعاد مختلفی دارد. اینکه به کدام جنبه از آن فکر میکردهاید، میتواند مسیر این بحث را تعیین کند.
آیا به غیبت به عنوان یک گناه اخلاقی فکر میکردید، همان چیزی که در متون دینی و عرفانی مثل کشفالاسرار میبدی به آن پرداخته میشود؟ یعنی حالتی که فرد پشت سر دیگری بدگویی میکند و این عمل، زنجیرهای از فساد درونی مثل حسد و بهتان را نشان میدهد.
یا به غیبت به عنوان یک حالت عرفانی میاندیشیدید؟ حالتی که در آن عارف از خود و جهان اطراف غایب میشود و در وجود الهی فنا میگردد. این مفهوم کاملاً با غیبت به معنای اخلاقی متفاوت است و نشاندهنده کمال روحی است.
فکر کردن به این مفاهیم عمیق میتواند بسیار آموزنده باشد. اگر مایل هستید، میتوانید در مورد افکار خود بیشتر توضیح دهید تا بتوانیم در مورد آنها به طور دقیقتر بحث کنیم.