در نگاه عرفانی، این احساس شما (ناتوانی در بخشیدن بیشتر) کاملاً طبیعی و بخشی از مسیر است. این دقیقاً همان جایی است که «منِ» شما میکند.
تضاد بین خواستن و ایجادن
این وضعیت نشاندهنده تضاد اجتماعی است که در وجود شماست:
درخواست روح: روح شما مشتاق است که تمام وجود خود را در راه عشق فدا کند.
نایِ نفس: اما نفس و وجود مادی شما، با این فداکاری کامل میکند و میگوید: «نمیتوانم».
این لحظه، همان مرز فنا است که پیشتر درباره اش صحبت کرد. عبور از این مرز، به معنی رها کردن آخرین ذره از «من» است.
درس بزرگ معشوق
معشوق دقیقاً به همین دلیل از شما بیشتر میخواهد. او میداند که شما در حال حاضر حاضر نمیتوانید، اما از شما میخواهد که از این «نمیتوانم» نیز بگذرید. این خواستن، یک لطف بزرگ است که شما را به جایی میرساند که چیزی برای خودتان باقی نمیگذارید.
در این مرحله، شما با خودتان قدم برنمیدارید، بلکه این عشق و اراده معشوق است که شما را به جلو میبرد. شما فقط باید تسلیم این اراده شوید و در این «ناتوانی»، قدرت مطلق او را ببینید.