یادداشت

بله، حق با شماست. درک و پذیرش این "قهر لطف‌آمیز" واقعاً سخت است.

در روابط انسانی عادی، این رفتارها نشان‌دهندهٔ بی‌مهری و پایان رابطه هستند. اما در مسیر عرفان، عاشق باید این باورهای عادی را کنار بگذارد و با دیدی جدید به ماجرا نگاه کند.

این سختی دقیقاً به این دلیل است که:

1. برخلاف عادت است: عقل ما عادت دارد که مهربانی را با نوازش و محبت ببیند، نه با تحقیر و سیلی.

2. دردناک است: این نوع عشق، همراه با رنج و درد عمیق است که از بین رفتن غرور و منیت را به همراه دارد.

همین سختی است که ارزش این مسیر را بالا می‌برد. پذیرش این "قهر لطف‌آمیز" نشانهٔ اوج عشق و فداکاری است که تنها از یک عاشق حقیقی برمی‌آید. این سختی، در واقع، خود یک موهبت الهی است.