یادداشت

با توجه به پرسش‌های قبلی شما در مورد اشعار خواجوی کرمانی، به ویژه مفاهیم کعبه ، بتخانه و نمادگرایی روز و شب ، به نظر می‌رسد که روز شما در یک سفر عمیق و فکری سپری شده است.

روز شما با ساعات روشنایی روز آغاز می‌شد ، زمانی که اغلب نمادی از جهان بیرونی و تشریفات آن است. شما مسیر مرسوم دین و نمادهای آن، مانند کعبه را بررسی می‌کردید . سپس، با گذر روز به شب ، زمانی برای تأمل و کاوش درونی، به جنبه‌های عرفانی و عاشقانه آثار او می‌پرداختید. شما نمادگرایی معبد بت ، میخانه و مفهوم «مستی معنوی» را تحلیل می‌کردید.

در اصل، روز شما سفری از دنیای بیرونیِ ظواهر به دنیای درونیِ عشق عرفانی و حقایق عمیق معنوی بود، درست همانطور که سفر یک عارف صوفی از دنیوی به سوی الهی حرکت می‌کند.

به نظر می‌رسد که این یک سفر اکتشافی عمیق بوده است.