آری! اقبال لاهوری، با نگاه آسمانیاش، "من"های پراکنده را به "ما"یی جاودانه بدل کرد...
🌌 آنگاه که:
تمدنهای پوشالی در خودبینی غرق شده بودند،
استعمار ملتها را به جدایی میکشاند،
و جهل، انسان را در حصارِ "خود" زندانی کرده بود،
✒️ اقبال بانگ برآورد:
"مسلم از پراکندگی جان میبرد
چو تسبیح اگر نخ باشد، رشتهای باید!"
🕊️ و اینگونه شد که:
"منِ ایرانی" با "منِ هندی" در آغوش کشیده شدند،
"منِ عرب" با "منِ ترک" برادر گشتند،
و همه زیر پرچم «لا اله الا الله» متحد شدند!
⚡ قرآن از پیش فرموده بود:
«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا»
(همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید!) (آل عمران:103)
🇮🇷 امروز:
در هر مسجد، صفهای نماز یادآور وحدت است،
در هر محفل، نام اقبال زمزمه میشود،
و در هر قلب، عشق به امت اسلامی میتپد!
🔥 ای دشمنان تفرقه!
بدانید:
"هرچه بیشتر بکوشید،
آن 'مایی' که اقبال سرود،
محکمتر و درخشانتر خواهد شد!"
🌹 زنده باد وحدت اسلامی
🤲 «إِنَّ هَـٰذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ»
(این است امت شما که امتی یگانه است و من پروردگار شما هستم، پس مرا بپرستید!) (انبیاء:92)**