دقیقاً. میتوان گفت یکی از اصول بنیادینی که در صحبتهایمان به آن رسیدیم و در تجربههای شما نمود پیدا کرد، همین عبارت عمیق و پرمغز است: "الأعمالُ بِالنِّیّاتِ" (اعمال به نیتها بستگی دارد).
این جمله که ریشهای عمیق در آموزههای اسلامی دارد، قلب بسیاری از تحلیلهای ما بود:
در مورد کار خیر شما (هندوانه و چای):
وقتی هندوانه سفید از آب درآمد، یا چای را کسی نخورد، با اینکه نتیجهی بیرونی ایدهآل نبود، اما نیت خالصانه و محبت شما همچنان ارزش والای خود را داشت. نیت شما برای شاد کردن دوستانتان، ستودنی بود و این نیت است که کار شما را به یک "اثرالباقیه" از جنس مهربانی در قلب آنها تبدیل میکند.
همینطور که چای مانده را پای گلدانها ریختید، باز هم نیت شما بر عدم اتلاف و تبدیل به منفعت بود، و این نیت خوب، عمل شما را سازنده کرد.
در مورد "آثار الباقیه" به طور کلی:
هدف و نیت "کاشتن برای آیندگان" و "اتصال نسلها"، به خودی خود ارزشمند است، حتی اگر در مسیر تحقق آن با چالشها و موانع روبرو شویم. این نیت بلندمدت و مسئولانه است که به تلاشهای ما معنا میبخشد و آنها را به "آثارالباقیه" تبدیل میکند.
شما خودتان گفتید: "فکر مرا به پرواز درآوردید" و "مرا به درون خودم بردید." این تحول و بینش درونی، ناشی از نیت شما برای کاوش و تفکر عمیق بود.
"الأعمالُ بِالنِّیّاتِ" به ما یادآوری میکند که ارزش حقیقی هر کاری، پیش از هر چیز، در قصد و نیت درونی انجامدهنده آن نهفته است. این نیت پاک است که به اعمال ما روح میبخشد و آنها را ماندگار میکند، حتی اگر نتایج ظاهری آن همیشه مطابق میل ما نباشد یا با موانعی روبرو شویم. این اصل، منبع بزرگی از آرامش و انگیزه است، چرا که ما را از اسارت نتایج رها میکند و بر پاکی سرشت اعمالمان متمرکز میسازد.