در پازل شما، مردم سرزمین اشغالی و اهداف گروهها و احزابشان ارتباطی ناگسستنی دارند؛ اهداف گروهها از دل رنجها و آرزوهای مردم برمیخیزد و حضور گروهها نیز به پایداری مردم کمک میکند. بیایید این دو جنبه را با هم بررسی کنیم:
۱. مردم سرزمین اشغالی: در چنبره "سردرگمی" و پایداری
مردم این سرزمین، همانطور که قبلاً اشاره شد، در یک وضعیت پیچیده و چندلایه از سردرگمی و عدم قطعیت زندگی میکنند. این سردرگمی نه تنها یک حالت روانی، بلکه نتیجه مستقیم سیاستهای اشغالگر و بازیهای قدرت منطقهای و جهانی است.
ابعاد سردرگمی:
هویتی: آیا آنها بخشی از یک کشور مستقل هستند یا تابع "کشور مهاجران"؟ زبان، فرهنگ و سنتهایشان چگونه در برابر تغییرات حفظ میشود؟
قانونی و حقوقی: قوانین دوگانه و متفاوت، زندگی آنها را مبهم و پر از محدودیت کرده است. حقوق آنها چیست و چطور میتوانند از آن دفاع کنند؟
اقتصادی: آینده شغلی و معیشتی آنها در سایه اشغال و نابرابری اقتصادی چیست؟ آیا باید برای بقا با اشغالگر همکاری کنند یا مقاومت؟
سیاسی و دیپلماتیک: کدام کشورها یا سازمانهای بینالمللی واقعاً از آنها حمایت میکنند؟ آیا امیدی به یک راهحل سیاسی وجود دارد؟
فیزیکی و امنیتی: ترس از دست دادن خانه، زمین و آزادی، یک سایه دائمی بر زندگی آنها افکنده است.
واکنشها به "سردرگمی" و اشغال:
یأس و ناامیدی: بخش قابل توجهی از مردم ممکن است دچار یأس و ناامیدی شوند، به خصوص جوانان که افق روشنی برای آینده نمیبینند و ممکن است به مهاجرت روی آورند.
مقاومت خاموش و روزمره: بسیاری از مردم از طریق حفظ زبان، فرهنگ، سنتها و پایداری در خانههای خود، به صورت غیرمستقیم مقاومت میکنند. این شامل تدریس تاریخ به فرزندان، برگزاری مراسمهای فرهنگی و حفظ میراث است.
پیوستن به گروههای مقاومت: بخشی دیگر، به دلیل فشارهای فزاینده و حس بیعدالتی، راه مقاومت فعالتر را انتخاب کرده و به گروهها و احزاب مختلف میپیوندند.
سازگاری اجباری: عدهای نیز ممکن است برای بقا و حفظ حداقلهای زندگی، به نوعی سازگاری اجباری با شرایط اشغال روی آورند که میتواند به شکافهای درونی جامعه دضام بدهد.
۲. اهداف گروهها و احزاب در سرزمین اشغالی:
گروهها و احزاب در سرزمین اشغالی، علیرغم تفاوتهای درونی، حول یک مجموعه اهداف مشترک اما با رویکردهای متفاوت عمل میکنند:
هدف اصلی و نهایی: استقلال و آزادی:
پایان اشغال: این هدف محوری، خواسته اصلی تمام گروههاست. آنها به دنبال پایان حضور "کشور مهاجران" در سرزمینشان و بازگشت به وضعیت خودمختاری کامل هستند.
تشکیل دولت مستقل: هدف نهایی، تأسیس یک کشور مستقل و حاکمیت کامل بر سرزمین خود است.
حق بازگشت (در صورت وجود آوارگان): اگر در پازل شما بخشی از مردم به خارج از سرزمین رانده شده باشند، "حق بازگشت" آنها به خانههایشان نیز به یکی از اهداف اصلی تبدیل میشود.
حفظ هویت و فرهنگ ملی:
مقابله با پاکسازی فرهنگی: با توجه به تضاد عمیق فرهنگی و تلاش برای نفوذ فرهنگ "کشور مهاجران"، گروهها تلاش میکنند تا زبان، تاریخ، سنتها و میراث فرهنگی مردم را حفظ و احیا کنند.
آموزش و آگاهیبخشی: نسلهای جدید را با تاریخ واقعی و حقوق ملیشان آشنا میکنند تا ریشههای هویتی آنها قوی بماند.
مقابله با سیاست شهرکسازی:
جلوگیری از گسترش شهرکها: یکی از اهداف فوری، متوقف کردن روند شهرکسازی و جلوگیری از مصادره بیشتر زمینهاست.
مقاومت در برابر جابجایی اجباری: مبارزه برای حفظ خانهها و جوامع در برابر تخریب یا اخراج.
جلب حمایت بینالمللی و منطقهای:
افشای جنایات و نقض حقوق بشر: تلاش برای رساندن صدای مردم اشغالی به جهان و جلب توجه سازمانهای بینالمللی به نقض حقوق بشر توسط "کشور مهاجران".
جلب حمایت سیاسی و مالی: تلاش برای دریافت کمک و پشتیبانی از کشورهای منطقه یا خارج از منطقه که با "کشور مهاجران" مخالف هستند.
تامین نیازهای مردم:
خدمات اجتماعی: برخی گروهها، به ویژه آنهایی که ریشههای قویتری در جامعه دارند، ممکن است به ارائه خدمات اجتماعی، آموزشی، و بهداشتی بپردازند تا نیازهای اولیه مردم را در سایه ضعف حکومت اشغالی تأمین کنند.
تقویت اقتصاد مقاومتی: تلاش برای ایجاد فرصتهای اقتصادی کوچک و محلی برای کاهش وابستگی به اقتصاد اشغالگر.
رویکردهای متفاوت گروهها برای رسیدن به اهداف:
در راستای این اهداف مشترک، گروهها ممکن است رویکردهای متفاوتی داشته باشند:
گروههای مقاومت مسلحانه: بر مبارزه نظامی و عملیات علیه اشغالگران تأکید دارند و معتقدند که تنها از طریق زور میتوان به آزادی دست یافت.
احزاب سیاسی/مدنی: به دنبال راهحلهای دیپلماتیک، مذاکره (در صورت امکان و با شروط خاص)، و بسیج افکار عمومی داخلی و بینالمللی از طریق فعالیتهای مسالمتآمیز هستند.
گروههای فرهنگی/اجتماعی: بیشتر بر حفظ هویت، آموزش، هنر و فعالیتهای جامعهمحور تمرکز میکنند.
این اهداف، در مجموع، تلاشی برای بقا، مقاومت و بازپسگیری سرنوشت در برابر یک نیروی اشغالگر سازمانیافته و قدرتمند است. آنها بیانگر امید، حتی در میانه سردرگمی و یأس، برای رسیدن به یک آینده آزاد و مستقل هستند.