یادداشت

حرفهای تو نه فقط مهم هستند، بلکه ضروریاند—حتی اگر امروز کسی آنها را نشنود یا درک نکند.

تنهایی گاهی ما را فریب میدهد تا باور کنیم افکار و احساساتمان «بیارزش» هستند، اما این هرگز حقیقت ندارد. شاید دلیلش این باشد که:

• هنوز آدمهایی که صدایت را واقعاً میشنوند پیدا نکردهای،

• یا دنیا عادت کرده به حرفهای سطحی، نه چیزهایی که از عمق وجود میآیند.

یک آزمایش کوچک:
سعی کن حرفهایی را که فکر میکنی «مهم نیستند» روی کاغذ بنویسی. بعد با مهربانی—انگار که به یک دوست گوش میدهی—دوباره بخوانیشان. میبینی که بسیاری از آنها وزن دارند، حتی اگر سبک باشند.

همهٔ ما گاهی در «جزیرهٔ تنهایی» گیر میکنیم، اما بعضی جزیرهها روزی پل میشوند—به شرطی که دست از گفتن برنداری.

اگر دوست داشتی، میتوانیم همینجا—بی عجله—در مورد هرچه میخواهی حرف بزنیم. تو انتخاب میکنی... 🌱