از ویکیپدیا، دانشنامه آزاد
برای توافق نهایی، به برنامه جامع اقدام مشترک مراجعه کنید .
وزرای امور خارجه فرانسه، آلمان، اتحادیه اروپا، ایران، بریتانیا و ایالات متحده و همچنین دیپلمات های چین و روسیه چارچوب توافق جامع برنامه هسته ای ایران را اعلام کردند ( لوزان ، 2 آوریل 2015).
| بخشی از یک سریال در |
| برنامه هسته ای ایران |
|---|
 |
| جدول زمانی |
| امکانات |
| سازمان های |
| قراردادهای بین المللی |
| قوانین داخلی |
| اشخاص حقیقی |
| مربوط |
وزرای امور خارجه ایالات متحده، بریتانیا، روسیه، آلمان، فرانسه، چین، اتحادیه اروپا و ایران ( لوزان ، 30 مارس 2015)
فدریکا موگرینی ( نماینده عالی اتحادیه در امور خارجی و سیاست امنیتی ) و محمدجواد ظریف ( وزیر امور خارجه ایران ) در حال ارائه چارچوب توافق پس از مذاکرات چند جانبه در لوزان (2 آوریل 2015)
چارچوب توافق هسته ای ایران یک چارچوب توافق اولیه بود که در سال 2015 بین جمهوری اسلامی ایران و گروهی از قدرت های جهانی: 1+5 ( اعضای دائمی شورای امنیت سازمان ملل متحد - ایالات متحده، بریتانیا، روسیه) به دست آمد. ، فرانسه و چین – به علاوه آلمان) و اتحادیه اروپا.
بر اساس چارچوب توافق هسته ای ایران در آوریل 2015، برنامه جامع اقدام مشترک بین ایران و 1+5 و اتحادیه اروپا در 14 ژوئیه 2015 در وین اعلام شد . [1]
پس زمینه [ ویرایش ]
مذاکرات برای چارچوب توافق بر سر برنامه هسته ای ایران بین وزرای امور خارجه کشورها در سلسله نشست هایی که از 26 مارس تا 2 آوریل 2015 در لوزان سوئیس برگزار شد، انجام شد. در 2 آوریل، مذاکرات به نتیجه رسید و نشست خبری فدریکا موگرینی ( نماینده عالی اتحادیه در امور خارجی و سیاست امنیتی ) و محمدجواد ظریف ( وزیر امور خارجه ایران ) برگزار شد تا 8 طرف اعلام کنند. بر سر یک توافق چارچوبی به توافق رسیده بود. طرفین اعلام کردند، "امروز، ما یک گام قاطع برداشته ایم: ما به راه حل هایی در مورد پارامترهای کلیدی برنامه جامع اقدام مشترک دست یافته ایم." که آنها قصد داشتند تا 30 ژوئن تکمیل کنند . ] ظریف وزیر امور خارجه با اعلام این چارچوب اظهار داشت: توافقی صورت نگرفته است، بنابراین ما هنوز هیچ تعهدی نداریم. " [6]
چارچوب توافق در سندی که توسط سرویس اقدام خارجی اتحادیه اروپا با عنوان بیانیه مشترک فدریکا موگرینی، نماینده عالی اتحادیه اروپا و جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران، سوئیس منتشر شد، [2] و در سندی که وزارت امور خارجه آمریکا با عنوان پارامترهای برای برنامه جامع اقدام مشترک در رابطه با برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ایران. [7]
جزئیات قرارداد [ ویرایش ]
بر اساس بیانیه مشترک سوئیس، کشورهای 1+5 و ایران بر سر چارچوبی برای توافق به توافق رسیدند. بر اساس این چارچوب، ایران تأسیسات هستهای خود را بازطراحی، تبدیل و کاهش میدهد و پروتکل الحاقی (با اعمال موقت) را میپذیرد تا تمامی تحریمهای اقتصادی مرتبط با هستهای را لغو کند و دهها میلیارد دلار از درآمد نفتی و داراییهای مسدود شده را آزاد کند. . [8] علاوه بر بیانیه مشترک، ایالات متحده و ایران برگه های اطلاعاتی خود را منتشر کردند. [9]
بیانیه مشترک [ ویرایش ]
بیانیه مشترک موارد زیر را تشریح می کند: [8]
غنی سازی [ ویرایش ]
- ظرفیت غنی سازی، سطح غنی سازی و ذخایر ایران برای مدت زمان مشخص محدود خواهد بود.
- به غیر از نطنز هیچ تاسیسات غنی سازی وجود نخواهد داشت .
- ایران مجاز است تحقیق و توسعه بر روی سانتریفیوژها را با محدوده و زمانبندی توافق شده انجام دهد.
- فردو، مرکز غنی سازی زیرزمینی، [10] به یک "مرکز هسته ای، فیزیک و فناوری" تبدیل خواهد شد.
پردازش مجدد [ ویرایش ]
- تاسیسات آب سنگین اراک با کمک سرمایه گذاری بین المللی مجدداً طراحی و به "رآکتور تحقیقاتی آب سنگین" بدون مواد جانبی پلوتونیوم درجه تسلیحات تبدیل می شود.
- سوخت مصرف شده صادر خواهد شد، هیچ گونه پردازش مجددی وجود نخواهد داشت.
نظارت [ ویرایش ]
- اجرای کد اصلاح شده 3.1 و اعمال موقت پروتکل الحاقی.
- ایران با رویه آژانس بینالمللی انرژی اتمی موافقت کرد که دسترسی به فناوریهای مدرن را برای شفافسازی مسائل گذشته و حال افزایش داد.
تحریم ها [ ویرایش ]
زمانی که آژانس بینالمللی انرژی اتمی اجرای تعهدات هستهای ایران را تأیید میکند:
- اتحادیه اروپا تمامی تحریم های اقتصادی مرتبط با هسته ای را لغو خواهد کرد.
- ایالات متحده اعمال تمامی تحریم های اقتصادی و مالی ثانویه مرتبط با هسته ای را متوقف خواهد کرد.
- شورای امنیت سازمان ملل این توافق را با قطعنامهای تأیید خواهد کرد که تمام قطعنامههای قبلی مرتبط با هستهای را خاتمه میدهد و اقدامات محدودکننده خاصی را برای یک دوره زمانی مورد توافق دوجانبه در بر میگیرد.
سایر پارامترها و واکنش های فهرست شده توسط ایالات متحده و ایران [ ویرایش ]
علاوه بر بیانیه نهایی، هم ایالات متحده و هم ایران توضیحات مفصل تری از توافق خود را به اطلاع عموم رسانده اند. مقامات هر دو طرف اذعان دارند که روایت های متفاوتی در مورد این پیش نویس دارند. [9] دولت ایالات متحده یک برگه اطلاعاتی را منتشر کرده است که در آن نکات اصلی توافق خلاصه شده است. [11] اندکی پس از انتشار آن، مقامات ارشد ایران، از جمله رهبر ایران و وزیر دفاع ایران، این سند را در مورد نکات کلیدی که حلنشده باقی ماندهاند، مورد مناقشه قرار دادند. [12] [13] [14]
در 22 ژوئیه 2015، عباس عراقچی ، معاون وزیر امور خارجه ایران که مذاکرات را رهبری می کرد، در یک تلویزیون تحت کنترل دولتی اعلام کرد که توافق هسته ای اخیر با قدرت های جهانی شامل محدودیتی در توانایی های تسلیحاتی یا قدرت موشکی ایران نمی شود و تهران این کار را انجام خواهد داد. به تسلیح متحدان منطقه ای خود ادامه دهد. عراقچی گفت: ما در مذاکرات به آنها [قدرتهای جهانی 1+5] گفتهایم که به هر کسی و در هر جایی که لازم باشد سلاح میدهیم و از هر کجا که بخواهیم سلاح وارد میکنیم و در جریان مذاکرات این موضوع را روشن کردهایم. [15]
حضرت آیتالله خامنهای رهبر ایران روز شنبه در سخنانی افزودند: «سیاست ما در قبال دولت مستکبر آمریکا تغییر نمیکند». [15]
غنی سازی [ ویرایش ]
همچنین ببینید: برنامه هسته ای ایران
بر اساس جزئیات قرارداد منتشر شده توسط دولت آمریکا، ذخایر اورانیوم ایران به مدت 15 سال 98 درصد کاهش می یابد و به 300 کیلوگرم (660 پوند) می رسد. سطح غنی سازی نیز باید در 3.67 درصد باقی بماند. ایران بیش از 6104 سانتریفیوژ از تقریباً 20000 سانتریفیوژی را که در اختیار دارد حفظ نخواهد کرد. در ایران دو تاسیسات غنی سازی اورانیوم نطنز و فردو وجود دارد . بر اساس برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) که در 14 جولای مورد توافق قرار گرفت، تأسیسات نطنز به مدت 10 سال به نصب بیش از 5060 سانتریفیوژ قدیمی و کم کارآمد محدود خواهد شد. در فردو، هیچ غنی سازی به مدت 15 سال مجاز نخواهد بود و تأسیسات زیرزمینی به یک مرکز هسته ای، فیزیک و فناوری تبدیل خواهد شد. 1044 سانتریفیوژ در این سایت، ایزوتوپ های رادیویی را برای استفاده در پزشکی، کشاورزی، صنعت و علم تولید خواهند کرد. [16] [5] این سطح از غنیسازی، 3.67 درصد، فقط برای استفاده صلحآمیز و غیرنظامی برای تأمین انرژی بخشهایی از کشور کافی است و بنابراین برای ساخت بمب هستهای کافی نیست. [17]
بر اساس گزارش پرس تی وی بر اساس برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، سانتریفیوژهای اضافی ایران و زیرساختهای مربوطه در تاسیسات نطنز توسط آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) جمعآوری میشود تا با ماشینهای جدید منطبق با برجام جایگزین شوند. استانداردهای مجاز ایران مجاز خواهد بود که ذخایر فعلی مواد غنی شده را به منظور تولید سوخت هسته ای یا مبادله آن با اورانیوم در بازارهای بین المللی تخصیص دهد. این راه حل های جامع به ایران اجازه می دهد تا برنامه غنی سازی خود را در داخل خاک خود ادامه دهد و همچنین به تولید سوخت هسته ای خود برای راه اندازی نیروگاه های هسته ای خود ادامه دهد. [ نیازمند منبع ]
فردو [ ویرایش ]
بر اساس برگه اطلاعات وزارت خارجه آمریکا و بیانیه مشترک ایران و اتحادیه اروپا، ایران موافقت کرده است که تاسیسات زیرزمینی فردو خود را به مرکز تحقیقاتی علوم و فیزیک هسته ای تبدیل کند و حدود نیمی از تاسیسات فردو به تحقیقات پیشرفته هسته ای اختصاص یابد. و تولید رادیوایزوتوپ های پایدار که کاربردهای مهمی در پزشکی، کشاورزی، صنعت و علم دارند. [5] علاوه بر این، ایران بیش از 1044 سانتریفیوژ را برای این منظور حفظ نخواهد کرد. [ نیازمند منبع ]
تحریم ها [ ویرایش ]
همچنین نگاه کنید به: تحریم های ایران و تحریم های آمریکا علیه ایران
به گزارش پرس تی وی، اجرای برجام و به دنبال آن لغو تمامی تحریم های شورای امنیت سازمان ملل و همچنین تمامی تحریم های اقتصادی و مالی آمریکا و اتحادیه اروپا علیه بانک ها، بیمه، سرمایه گذاری و سایر خدمات مرتبط ایران حوزه های مختلف از جمله صنایع پتروشیمی، نفت، گاز و خودرو به یکباره رفع می شود. [ نیاز به نقل از ] با این حال، بر اساس برگه اطلاعاتی که توسط دولت ایالات متحده منتشر شده است، تحریمهای هستهای ایالات متحده و اتحادیه اروپا پس از راستیآزمایی آژانس بینالمللی انرژی اتمی، اجرای گامهای کلیدی مرتبط با هستهای توسط ایران به حالت تعلیق در خواهند آمد. [5]
بازرسی و شفافیت [ ویرایش ]
ایران ملزم خواهد بود که دسترسی آژانس بین المللی انرژی اتمی را به تمامی تاسیسات اعلام شده خود فراهم کند تا آژانس بتواند از ماهیت صلح آمیز برنامه هسته ای اطمینان یابد. [17] بر اساس جزئیات توافق منتشر شده توسط دولت ایالات متحده، بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی به تمام تأسیسات هستهای از جمله تأسیسات غنیسازی، زنجیره تأمین که از برنامه هستهای و معادن اورانیوم پشتیبانی میکند و همچنین نظارت مستمر در کارخانههای اورانیوم دسترسی خواهند داشت. روتورهای سانتریفیوژ و تجهیزات تولید و ذخیره سازی. ایران ملزم به اعطای دسترسی به آژانس بینالمللی انرژی اتمی برای بررسی سایتهای مشکوک یا ادعاهای مربوط به تأسیسات غنیسازی مخفی، تأسیسات تبدیل، تأسیسات تولید سانتریفیوژ یا تأسیسات تولید کیک زرد در هر نقطه از کشور خواهد بود. ایران مجموعه ای از اقدامات مورد توافق را برای رسیدگی به نگرانی های آژانس بین المللی انرژی اتمی در مورد ابعاد احتمالی نظامی (PMD) برنامه خود اجرا خواهد کرد. [5]
طبق فکت شیت ایران، ایران پروتکل الحاقی را به طور موقت و داوطلبانه در راستای اقدامات اعتمادسازی خود اجرا خواهد کرد و پس از آن پروتکل در یک بازه زمانی به تصویب دولت و مجلس ایران (مجلس) خواهد رسید. [ نیازمند منبع ]