عوارض و آسیب های نقرس[ویرایش]
در صورتی که نقرس و علت های زمینه ای آن کنترل و تعدیل نشوند ممکن است عوارض این بیماری آشکار شوند. این عوارض در اثر رسوب کریستال های اسید اوریک در بافت های بدن و تخریب آنها ایجاد میشود. مهمترین عوارض این بیماری شامل اختلال در راه رفتن و از کار افتادن مفاصل مختلف بدن ، سنگ ها کلیوی ( سنگ کلیه اسید اووریکی ) ، نارسایی های کلیوی ، اختلالات شنوایی ، اختلال در سلامت پوست و زخم های مختلف در نقاط مختلف بدن ، افزایش احتمال ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی از جمله انواع سکته ها ، افزایش احتمال ابتلا به فشار خون میباشد.
لازم به ذکر است تمامی عوارض گفته شده در قسمت بالا لزوما در همه افراد مشاهده نمیشود و این عوارض بیشتر در نقرس کنترل نشده مشاهده میگردد. لازم به ذکر است پیروی از توصیه های درمانی ، رعایت نکات مرتبط با تغذیه و در صورت لزوم ادامه دادن دارو درمانی ، یک اصل مهم در پیشگیری از ظهور عوارض این بیماری میباشد.
پیش آگهی[ویرایش]
یک حملهٔ وخیم نقرس معمولاً اگر درمان نشود، بین پنج تا هفت روز برطرف میشود. اما، ۶۰ درصد از افراد معمولاً در طول یک سال دو بار دچار حمله نقرس میشوند.[۳] افرادی که دچار نقرس هستند، در معرض ابتلا به فشار خون، دیابت، سندروم متابولیک، و بیماریهای کلیوی و قلب عروقی، بنابراین بیشتر در معرض مرگ هستند.[۶][۵۰] این امر ممکن است تا حدی به خاطر ارتباطش با مقاومت انسلین و چاقی باشد، اما به نظر میرسد که قسمتی از این خطر به چیز دیگری وابسته نباشد.[۵۰]
در صورتی که درمان نشود، قسمتهای وخیم نقرس میتواند به حالت مزمن درآید و سطوح مفاصل را تخریب کند، موجب از شکل افتادگی مفصل شود یا موجب بروز توفی بدون درد میشود.[۶] این توفیها در ۳۰ درصد از افرادی رخ میدهند که به مدت ۵ سال درمان نشدهاند، و اغلب در قسمت مارپیچ گوش، در طول فرایندهای استخوان آرنج، یا بر روی تاندونهای آشیل رخ میدهند.[۶] چنانچه درمانهای مهاجمی انجام شود، ممکن است این بیماری برطرف شود. سنگ کلیه نیز اغلب موجب پیچیدهتر شدن نقرس میشود، و بین ۱۰ تا ۴۰ درصد افراد را تحت تأثیر قرار میدهد و به دلیل پایین بودن ph ادرار به وجود میآید که تهنشین شدن اوریک اسید را تسریع میکند.[۶] سایر انواع نارسایی مزمن کلیوی نیز ممکن است رخ دهد.[۶]
Nodules of the finger and helix of the ear representing gouty tophi
Tophus of the knee
Tophus of the toe, and over the external malleolus
Gout complicated by ruptured tophi (exudate tested positive for uric acid crystals)
اپیدمولوژی[ویرایش]
تقریباً حدود ۱–۲ درصد از جمعیت ساکنان کشورهای غربی در طول عمر خود دچار نقرس میشوند و این بیماری در حال شیوع بیشتری است.[۱][۶] میزان ابتلا به نقرس در بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ تقریباً دوبرابر شدهاست.[۴] این افزایش میزان ابتلا به نقرس به دلیل افزایش طول عمر، تغییر در رژیم غذایی و افزایش بیماریهای مرتبط با نقرس، همچون سندروم متابلیک و فشار خون بالا میباشد.[۱۰] چندین عامل میتواند بر میزان ابتلا به نقرس تأثیر بگذارد، از جمله سن، نژاد و فصلهای سال. شیوع این بیماری در مردان بالای ۳۰ سال و زنان بالای ۵۰ سال به میزان ۲درصد میباشد.[۴۱]
در کشور آمریکا، میزان ابتلا به نقرس در میان مردان آمریکایی آفریقایی-تبار دوبرابر میزان ابتلا به این بیماری در میان آمریکاییهای اروپاییتبار است.[۵۱] این میزان در میان ساکنان جزایر اقیانوس آرام و مائوریهای نیوزیلند بالا است، اما در میان بومیان استرالیا علیرغم میانگین بالای تجمع اوریک اسید سرم در این افراد، میزان ابتلا نادر است.[۵۲] این بیماری در چین، پلی نزی، و مناطق شهری زیر مجموعه صحرای آفریقا بسیار رایج است.[۶] برخی مطالعات نشان میدهد که حملات نقرس در فصل بهار بیشتر است. این امر به دلیل تغییرات فصلی در رژیم غذایی، مصرف الکل، فعالیت بدنی و دما میباشد.[۵۳]
تاریخچه[ویرایش]
آنتونی وان لیوونهوک ظاهر میکروسکوپی کریستالهای اوریک اسید را این چنین در سال ۱۶۷۹ توصیف کردهاست.[۵۴]
واژهٔ "نقرس" یا "gout" ابتدا توسط راندولفوس باکینگی در حدود سال ۱۲۰۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت. این واژه از عبارت "gutta" در زبان لاتین به معنای "یک قطره" (از مایع) گرفته شدهاست.[۵۴] بر پایه تعریف واژهنامه آکسفورد، این واژه از humorism و «مفهوم چکاندن یک ماده بیمارگونه از خون در میان و اطراف مفاصل است».[۵۵]
با این حال، نقرس از دوران عتیق نیز شناخته شده بود. در طول تاریخ، بیماری نقرس را به عنوان «پادشاه بیماریها و بیماری پادشاهان» میشناختهاند[۶][۵۶] یا «بیماری ثروتمندان».[۵۷] نخستین نوشتهٔ مستند در مورد این بیماری مربوط به مصر باستان اسن که یک توصیف از آرتروز انگشت بزرگ پا و مربوط به سال ۲۶۰۰ قبل از میلاد میباشد. پزشک یونانی، بقراط در حدود ۴۰۰ قبل از میلاد در کتاب خود با عنوان کلمات قصار، ضمن توجه به عدم وجود این بیماری در میان خواجگان حرم و زنانپیش از یائسگی این بیماری را ارزیابی کرده بود.[۵۴][۵۸] آئولوس کورنلیوس سلسیوس در سال ۳۰ میلادی ارتباط میان الکل، شروع بعدی یائسگی در میان زنان و مشکلات کلیوی وابسته را توصیف نمودهاست:
مجدداً ادرار غلیظ، که رسوبش سفید است، نشان میدهد که درد و بیماری قرار است در ناحیه مفاصل و امعا و احشا رخ دهد… مشکلات مفاصلی در دست و پا بسیار رایج و طولانی هستند، همچون نقرس پا و دست. این بیماریها به ندرت به سراغ خواجگان یا پسران قبل از رابطه جنسی با یک زن میآیند یا به ندرت به سراغ زنان میآیند به جز زنانی که قاعدگی شان سرکوب شده … برخی افراد با خودداری از شراب، شراب انگور و مقاربت تا آخر عمر خود را ایمن میکنند.[۵۹]
در سال ۱۶۸۳، توماس سایدنهام که پزشکی انگلیسی بود، وقوع این بیماری را در ساعات آغازین بامداد توصیف کرده و وقوع آن را در میان مردان مسن چنین پیشبینی میکند:
بیماران نقرسی عموماً یا پیرمردها هستند یا مردانی که آنقدر در جوانی خود را فرتوت کردهاند که دچار پیری زودرس شدهاند- از میان این عادتهای مخرب هیچیک بیشتر از مقاربت بیش از حد و عواطف خستهکننده، مخرب نیست. قربانی با سلامت و خوبی به تخت خواب میرود میخوابد. حدود ساعت دو صبح با یک درد شدید در انگشت پا و گاهی در پاشنه، قوزک یا پشت پا یدار میشود. این درد شبیه یک دررفتگی اندام است و گاهی هم شبیه این است که آب سرد بر روی شخص بریزند. بعد با احساس سرما و لرز و کمی تب همراه است… شب در عذاب و بی خوابی و درد در ناحیه مبتلا و تغییر مداوم و پیوستهٔ جا، از این دنده به آن دنده شدن مداوم بدن با هر درد در مفصل و این درد وقتی بدتر میشود که تشنج به سراغ بیمار میآید.[۶۰]
دانشمند هلندی آنتونی وان لیوونهوک نخستین بار در سال ۱۶۷۹ شکل ظاهری کریستالهای نک اوریک اسید را توصیف کرد.[۵۴] در سال ۱۸۴۸، پزشک انگلیسی آلفرد بارینگ گارود تشخیص داد که این میزان بیش از حد اوریک اسید در خون عامل بروز نقرس بودهاست.[۶۱]
در سایر حیوانات[ویرایش]
نقرس در بسیاری از سایر حیوانات نادر است زیرا قادرند آنزیم یوری کیس تولید کنند که اسید اوریک را تجزیه میکند.[۶۲] انسانها و دیگر میمونهای بزرگ دارای این قابلیت نیستند و بنابراین نقرس در آنها رایج است.[۳][۶۲] اما گفته میشود که گونه 'تیرانوساروس رکس که به عنوان «سو» شناخته میشوند، دچار نقرس شده بودهاند.[۶۳]
تحقیق[ویرایش]
چندین داروی جدید برای درمان نقرس در حال مطالعه هستند، از جمله آناکینرا، کان اکینوماب و ریلوناسپت.[۶۴] یک آنزیم بازترکیب یوری کیس، (راسبوری کیس) در حال حاضر موجود است؛ اما استفادهٔ آن محدود است زیرا یک واکنش ایمنی خودکار ایجاد میکند. داروهایی با همین ویژگی اما با خاصیت پادگنی کمتر در حال ساخت هستند.[۳]
رژیم غذایی[ویرایش]
مطالعات جدید پژوهشگران نشان میدهد، رژیم غذایی DASH از عود نقرس جلوگیری میکند.[۶۵] مصرف میزان بالای گوشت و غذای دریایی خطر نقرس را افزایش داده ولی پروتئین گیاهی این اثر را ندارد. لبنیات کم چرب و مکمل باری با ویتامین c و قهوه اثرات محافظتی دارند. مصرف الکل و فروکتوز نیز با افزایش خطر نقرس در ارتباطند.
منابع
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3