یادداشت

انواع [ ویرایش ]

انواع زیادی از سرمایه داری وجود دارد که بسته به کشور و منطقه متفاوت است. [ نیاز به نقل از ] آنها در ساختار نهادی و سیاست های اقتصادی خود متفاوت هستند. ويژگي‌هاي مشترك در ميان تمام شكل‌هاي مختلف سرمايه‌داري اين است كه آنها عمدتاً بر مالكيت خصوصي ابزار توليد و توليد كالاها و خدمات براي سود استوارند. تخصیص منابع مبتنی بر بازار؛ و انباشت سرمایه

آنها شامل سرمایه داری پیشرفته، سرمایه داری شرکتی، سرمایه داری مالی، سرمایه داری بازار آزاد، مرکانتیلیسم، سرمایه داری اجتماعی، سرمایه داری دولتی و سرمایه داری رفاهی هستند. انواع دیگر سرمایه داری شامل آنارکوکاپیتالیسم، سرمایه داری اجتماعی، سرمایه داری انسان گرایانه، سرمایه داری نو ، سرمایه داری انحصاری دولتی ، و سرمایه داری تکنو است. [ نیازمند منبع ]

پیشرفته [ ویرایش ]

نوشتار اصلی: سرمایه داری پیشرفته

سرمایه داری پیشرفته وضعیتی است که به جامعه ای مربوط می شود که در آن مدل سرمایه داری برای مدتی طولانی به طور عمیق و گسترده توسعه یافته است. نویسندگان مختلف آنتونیو گرامشی را به عنوان یک نظریه پرداز اولیه با نفوذ سرمایه داری پیشرفته معرفی می کنند، حتی اگر خود او از این اصطلاح استفاده نکرده باشد. گرامشی در نوشته های خود به دنبال توضیح این بود که چگونه سرمایه داری برای اجتناب از سرنگونی انقلابی که در قرن نوزدهم اجتناب ناپذیر به نظر می رسید، سازگار شده بود. در مرکز توضیح او کاهش اجبار خام به عنوان ابزار قدرت طبقاتی بود که با استفاده از نهادهای جامعه مدنی برای دستکاری ایدئولوژی عمومی به نفع سرمایه داران جایگزین شد. [128] [129] [130]

یورگن هابرماس سهم عمده ای در تحلیل جوامع سرمایه داری پیشرفته داشته است. هابرماس چهار ویژگی کلی را که مشخصه سرمایه داری پیشرفته است مشاهده کرد:

1. تمرکز فعالیت صنعتی در چند شرکت بزرگ.
2. اتکای مستمر به دولت برای تثبیت نظام اقتصادی.
3. حکومتی رسماً دموکراتیک که به فعالیت های دولت مشروعیت می بخشد و مخالفت با سیستم را از بین می برد.
4. استفاده از دستمزد اسمی برای آرام کردن بی‌قرارترین بخش‌های نیروی کار افزایش می‌یابد. [131]

شرکتی [ ویرایش ]

مقاله اصلی: سرمایه داری شرکتی

همچنین نگاه کنید به: سرمایه داری همسو و سرمایه داری انحصاری دولتی

سرمایه داری شرکتی یک اقتصاد سرمایه داری با بازار آزاد یا مختلط است که با تسلط شرکت های سلسله مراتبی و بوروکراتیک مشخص می شود.

امور مالی [ ویرایش ]

مقاله اصلی: سرمایه داری مالی

همچنین نگاه کنید به: شیوه تولید سرمایه داری (نظریه مارکسیستی)

سرمایه داری مالی تبعیت فرآیندهای تولید به انباشت سود پولی در یک سیستم مالی است . مارکسیسم و لنینیسم هر دو در نقد سرمایه داری بر نقش سرمایه مالی به عنوان منفعت تعیین کننده و طبقه حاکم در جامعه سرمایه داری، به ویژه در مراحل اخیر تأکید می کنند . [132] [133]

رودولف هیلفردینگ اولین بار اصطلاح سرمایه داری مالی را از طریق سرمایه مالی مطرح کرد، مطالعه او در سال 1910 در مورد پیوندهای بین تراست ها، بانک ها و انحصارات آلمانی - مطالعه ای که توسط ولادیمیر لنین در مورد امپریالیسم، بالاترین مرحله سرمایه داری (1917) قرار گرفت. تحلیل روابط امپریالیستی قدرت های بزرگ جهانی [134] لنین به این نتیجه رسید که بانک ها در آن زمان به عنوان "مراکز عصبی اصلی کل سیستم سرمایه داری اقتصاد ملی" عمل می کردند. [135] برای کمینترن (تاسیس در 1919)، عبارت "دیکتاتوری سرمایه داری مالی" [136] به یک عبارت عادی تبدیل شد.

فرناند برودل بعداً به دو دوره قبل از ظهور سرمایه داری مالی در تاریخ بشر اشاره کرد - با جنواها در قرن شانزدهم و با هلندی ها در قرن های هفدهم و هجدهم - اگرچه در آن نقاط از سرمایه داری تجاری توسعه یافت. [137] [ نیاز به نقل قول برای تأیید ] جووانی آریگی تحلیل برودل را بسط داد تا پیشنهاد کند که غلبه سرمایه داری مالی یک پدیده تکرار شونده و بلندمدت است، هر زمان که مرحله قبلی گسترش سرمایه داری تجاری/صنعتی به فلات برسد. [138]

بازار آزاد [ ویرایش ]

مقاله اصلی: سرمایه داری بازار آزاد

همچنین ببینید: Laissez-faire

اقتصاد بازار آزاد سرمایه داری یک سیستم اقتصادی است که در آن قیمت کالاها و خدمات کاملاً توسط نیروهای عرضه و تقاضا تعیین می شود و از طرفداران آن انتظار می رود که بدون دخالت سیاست دولت به نقطه تعادل خود برسند. معمولاً مستلزم حمایت از بازارهای بسیار رقابتی و مالکیت خصوصی وسایل تولید است. سرمایه داری لایسه فر شکل گسترده تری از این اقتصاد بازار آزاد است، اما در آن نقش دولت به حمایت از حقوق مالکیت محدود می شود . در آنارکو-سرمایه داریدر تئوری، حقوق مالکیت توسط شرکت های خصوصی و قانون تولید شده توسط بازار محافظت می شود. به عقیده آنارکو-سرمایه داران، این مستلزم حقوق مالکیت بدون قانون قانونی از طریق جرم ناشی از بازار، قانون قرارداد و مالکیت، و صنعت خصوصی خودپایدار است.

تجاری [ ویرایش ]

نوشتار اصلی: مرکانتیلیسم

همچنین نگاه کنید به: حمایت گرایی

اتاق اشتراک در لویدز لندن در اوایل قرن نوزدهم

مرکانتیلیسم شکلی ناسیونالیستی از سرمایه داری اولیه است که تقریباً در اواخر قرن شانزدهم به وجود آمد. مشخصه آن درهم تنیدگی منافع تجاری ملی با منافع دولتی و امپریالیسم است. در نتیجه، دستگاه دولتی برای پیشبرد منافع تجاری ملی در خارج از کشور استفاده می شود. نمونه ای از این، مستعمره نشینانی هستند که در آمریکا زندگی می کنند و فقط مجاز به تجارت و خرید کالا از کشورهای مادر مربوطه خود (مانند بریتانیا، فرانسه و پرتغال) بودند. مرکانتیلیسم با این باور هدایت می‌شد که ثروت یک ملت از طریق تراز تجاری مثبت با سایر ملل افزایش می‌یابد - این با مرحله توسعه سرمایه‌داری که گاهی اوقات انباشت اولیه سرمایه نامیده می‌شود مطابقت دارد .

اجتماعی [ ویرایش ]

مقاله اصلی: اقتصاد بازار اجتماعی

همچنین ببینید: مدل نوردیک

اقتصاد بازار اجتماعی یک سیستم سرمایه داری بازار آزاد یا بازار مختلط است که گاهی اوقات به عنوان اقتصاد بازار هماهنگ طبقه بندی می شود ، که در آن دخالت دولت در شکل گیری قیمت ها به حداقل ممکن می رسد، اما دولت خدمات قابل توجهی را در زمینه هایی مانند امنیت اجتماعی، سلامت ارائه می کند. مراقبت، مزایای بیکاری و به رسمیت شناختن حقوق کار از طریق ترتیبات مذاکره جمعی ملی .

این مدل در کشورهای اروپای غربی و شمالی و همچنین ژاپن برجسته است، البته در پیکربندی های کمی متفاوت. اکثریت قریب به اتفاق شرکت ها در این مدل اقتصادی دارای مالکیت خصوصی هستند.

سرمایه داری راین مدل معاصر سرمایه داری و اقتباس از مدل بازار اجتماعی است که امروزه در قاره اروپای غربی وجود دارد.

حالت [ ویرایش ]

نوشتار اصلی: سرمایه داری دولتی

سرمایه داری دولتی به اشکال مختلف تعریف شده است. این اصطلاح برای تمایز از سرمایه داری بازار استفاده شده است. [139] [140] [141] یکی از تعریف های سرمایه داری دولتی شکلی از سرمایه داری است که در آن دولت بر اقتصاد تسلط دارد و از بازارها برای منافع سیاسی و قدرت دولتی استفاده می کند نه برای رشد اقتصادی، که از طریق شرکت های دولتی برای ایجاد آن انجام می شود. مشاغل متعدد، استفاده از شرکت‌های خصوصی برای تسلط بر بخش‌های خاص، و سرمایه‌گذاری در صندوق‌های ثروت دولتی برای به دست آوردن ثروتی که می‌توان بر اساس خواسته‌های سیاستمداران تخصیص داد. [142]همچنین توسط آلدو موساکیو، استاد دانشکده بازرگانی هاروارد، به عنوان "شکل ترکیبی سرمایه داری" که در آن نفوذ "گسترده" دولت بر اقتصاد از طریق استفاده از مالکیت مستقیم یا از طریق استفاده از یارانه ها و سایر دولت ها وجود دارد، تعریف شده است. - امتیازات اعطا شده [143] سرمایه داری دولتی همچنین برای اشاره به اقتصادهای فرماندهی در بلوک شرق سابق استفاده می شود. [144] [145] [146] [147] مریام وبستر سرمایه داری دولتی را به عنوان "سیستم اقتصادی که در آن سرمایه داری خصوصی توسط درجه متفاوتی از مالکیت و کنترل دولت اصلاح می شود" تعریف می کند. [148]

فردریش انگلس در کتاب سوسیالیسم: آرمان‌شهری و علمی استدلال کرد که شرکت‌های دولتی مرحله نهایی سرمایه‌داری را مشخص می‌کنند که شامل مالکیت و مدیریت تولید و ارتباطات در مقیاس بزرگ توسط دولت بورژوازی است . [149] ولادیمیر لنین در نوشته های خود اقتصاد روسیه شوروی را به عنوان سرمایه داری دولتی توصیف کرد و معتقد بود سرمایه داری دولتی گامی اولیه به سوی توسعه سوسیالیسم است. [150] [151]

برخی از اقتصاددانان و دانشگاهیان چپ از جمله ریچارد دی. ولف و نوام چامسکی ، و همچنین بسیاری از فیلسوفان و انقلابیون مارکسیست مانند رایا دونایفسکایا و سی‌آر جیمز ، استدلال می‌کنند که اقتصادهای اتحاد جماهیر شوروی سابق و بلوک شرق نمایانگر نوعی سرمایه‌داری دولتی هستند. زیرا سازماندهی داخلی آنها در شرکتها و سیستم کار مزدی دست نخورده باقی مانده بود. [152] [153] [154] [155] [156]

این اصطلاح توسط اقتصاددانان مکتب اتریشی برای توصیف مالکیت دولتی بر ابزار تولید استفاده نمی شود. لودویگ فون میزس ، اقتصاددان، استدلال می‌کرد که نام سرمایه‌داری دولتی صرفاً برچسب جدیدی برای برچسب‌های قدیمی سوسیالیسم دولتی و اقتصاد برنامه‌ریزی شده است و تنها در موارد غیر ضروری با این نام‌گذاری‌های قبلی تفاوت دارد. [157]

بحث بین طرفداران سرمایه داری خصوصی در مقابل دولتی حول مسائل مربوط به کارآمدی مدیریتی، کارایی مولد و توزیع عادلانه ثروت متمرکز است. [ نیازمند منبع ]