یادداشت

**عنوان: پرده بر کوهِ نقره‌ای**

چشمان ز کوهِ من فروبندید، ای غریبان

این جلوه را نسزد که ببیند هر بیابان

کوهِ من است این، آن سپیدِ دورِ درخشان

پوشیده در نور و وقار و برف و باران

ای کوهِ نقره‌ای، فقط بر من نظر کن

نورت بفرست و جانِ من را شعله‌ور کن

بگذار عطرِ خویش را نسیمِ تو آرد

تا در دلِ من رازِ آن پیوند بگذارد

من پاسبانِ خلوتِ آن قله‌هایم

من محرمِ آن برف‌ها و روشنی‌هایم

نامحرمان را راهی این آیین نباشد

چشمی جز این چشمِ مرا در چین نباشد

نسیمِ تو از آنِ من، ای کوهِ مهتاب

ای شانه‌ات آرامِ ابر و برف و مهتاب

من دوست دارم با تو تنها باشم، ای کوه

در سایه‌سارِ آن تماشاها، فقط کوه