:::
**قصیده: ایران، حمله!**
میدان پر از شور و خروشِ زمان
فریاد بلند است در هر مکان:
ایران! حمله!
ایران! حمله!
خطا پشتِ خطا در دلِ کارزار
جریمه پس از جریمه در این انتظار
توپ از زمین تا دلِ آسمان
ارسال بلند از دو سوی میدان
ایران! حمله!
ایران! حمله!
زمان سخت میگذرد تند و تیز
ثانیهها میدوند چون گریز
هر لحظه نتیجه دگرگون شود
موجی ز امید و خطر خون شود
ایران! حمله!
ایران! حمله!
سرود از یک سوی میدان بلند
پاسخ ز سوی دگر چون کمند
گاهی خطر دور شود لحظهای
لبخند نشیند به دلها دمی
اما باز آید توفانِ دگر
خطر پشتِ خطر در گذر
ایران! حمله!
ایران! حمله!
قلبها تندتر از طبلِ نبرد
چشمها خیره به لحظهٔ فرد
میدان همه آتش و انتظار
یک ضربه، یک فرصتِ افتخار
ایران! حمله!
ایران! حمله!
تا لحظهٔ آخر، تا سوتِ زمان
تا روشن شود نام در آسمان
فریاد بپیچد در هر کران:
ایران! حمله!
ایران! حمله!
ایران! حمله!
:::