:::writing
**عنوان: در سطرهای تاریخ**
تاریخ
مینویسد…
نه با جار و جنجال
نه با زرق و برقِ گذرا
نه با نمایشهای کوتاهِ صحنهها
بلکه با صبرِ کوه
با ریشههای عمیقِ خاک
با مردمانی که ایستادند.
تاریخ مینویسد:
ایران
پیروزِ صبوری بود
پیروزِ ماندن
پیروزِ دوباره برخاستن.
بر هیاهوها گذشت
بر سایهها گذشت
و از دلِ شب
سپیده ساخت.
و ایران دوباره —
چون ققنوسِ کهنِ افسانهها —
از خاکسترِ خستگی
سر برآورد.
تولد
نه یکبار
که بارها در گردشِ قرنها.
پیروزی
نه تنها در میدان
که در فرهنگ
در زبان
در اندیشه.
افتخار
در هنرِ ماندن
در ساختن
در آموختن.
و تمدنی کهن
با ریشههای ژرف در تاریخ
دوباره نفس کشید،
دوباره ایستاد،
دوباره زنده شد.
و تاریخ
آرام و بیهیاهو
در حاشیهی قرنها نوشت:
ایران
ماند.