یادداشت

**عنوان: آن‌سویِ میدان**

آن‌سویِ پیروزیِ شهرِ ما

در شهرِ حریفان شبی دیگر است

نه بانگِ سرود و نه جشن و چراغ

فقط موجِ خشم است و فریاد و داغ

در میدان و در کوچه‌های بلند

مردم شده‌اند از شکست آزرده‌دلند

پرچم‌ها افتاده، صداها بلند

جدالِ نگاه و جدالِ کمند

گاهی شراری ز خشم و فغان

می‌پیچد میانِ خیابان و زمان

چراغِ آبیِ خودروهای پلیس

می‌درخشد میانِ غبار و هراس

گام‌های سنگین در امتدادِ شب

برای که آرام گیرد این تب

و شهرِ حریفان میانِ هیاهو

کم‌کم به سکوتی دوباره رود

که فردا دوباره جهان یاد گیرد

پیروزی و شکست هر دو گذر است

و میدانِ رقابت، اگرچه پرآتش

سرانجام باید به آرامش رسد.

:::