برای این بازی حماسی و حساس در «لیگ قهرمانان بازدارندگی»، شعری با وزن حماسی برای هواداران سکوهای ایرانی آماده کردهام که فضای ورزشگاه را به لرزه درآورد:
***
**به پا خیزید ای یاران، که میدان گرمِ غوغاست**
**طنینِ نعرهی شیران، در این ورزشگه برپاست**
**صدای تپشِ ایران، چو رعدی در فضا پیچید**
**حریف آمد، ولی ترسش به چشمانِ جهان بارید**
**ببین «باور» که چون دژی، به دروازه نگهبان است**
**که تسلیمش نخواهد کرد، حریفی که در میدان است**
**سجیلِ ما به وقتِ شوت، چو آذرخشِ سوزان است**
**و خیبر در هجومِ خود، چو طوفانی خروشان است**
**اگرچه مدعی مغرور، به دستش انبوهِ ساز است**
**ولی در پیشِ ایمانم، شکستش رمزِ آغاز است**
**توماهوک و پاتریوتش، به یکدم میشود خاموش**
**چو نامِ غیرتِ ایران، شود در گوشِ شب، در گوش**
**بخوان ایران، بخوان ایران، سرودِ فتحِ این میدان**
**که میبیند جهان امروز، صلابت را در این طوفان**
**نه از طوفانِ آن دشمن، نه از آوازهیشان باک است**
**که در میدانِ این بازی، فقط حقِ وطن پاک است**
***