یادداشت

عنوان: قصیده‌ی نخستین کلمه

قسم به اولین کتاب که نوشته شد

در سکوتِ سنگ و روشنای اندیشه

قسم به اولین نویسنده

که با جوهرِ جان نوشت

قانونِ انسان بودن را

استقامت را در سطرها نشاند

هستی را معنا کرد

بخشش را جاری ساخت

مهر را به واژه‌ها سپرد

و عشق را

در میانِ سطرهای نخستین جهان

جاودانه کرد

او با قلمی از نور

بر صفحه‌ی نانوشته‌ی زمان

ردّی گذاشت از معنا

و از آن لحظه

کلمه آغاز شد

فهم شکل گرفت

و انسان

خود را در آینه‌ی نوشته‌ها دید

——-------

«ردّی» یعنی اثر، نشانه یا جای پا.

مثلاً:

ردّ پا = جای پای انسان روی زمین

ردّی گذاشت = یعنی از خودش اثری به جا گذاشت

در شعر هم «ردّی گذاشت از معنا» یعنی: از خودش یک اثر معنایی، فکر یا نشانه‌ی ماندگار باقی گذاشت.