یادداشت

اشکم دونه دونه
دل کرده بهونه

بهونه‌ی خنده‌های تو
سکوتِ لحظه‌های تو

بهونه‌ی بوسه‌هات
گرمای دستای تو

چهره‌ی مهربون تو
صدای آروم تو

بهونه‌ی خونه‌ی بزرگمون
اون باغچه‌ی قدیمی
پر از درخت گیلاس
درختای آلبالو

اون حوضِ آبِ گرد
که ماه توش می‌افتاد
اون چاهِ آبِ قدیمی
که با دول آب می‌کشیدیم

یادش بخیر می‌نشستیم
کنار حوضِ خنکِ آب
خونه پر از زندگی بود
با دستای تو، با تو خواب

حالا همه چی یه خاطره‌ست
یه بغض توی سینه‌مه
همه‌ی این بهونه‌ها
فقط نبودنِ توئه