یادداشت

با نهایت تاثر و تأسف، این لالایی را به یاد شهدای دبستان میناب تقدیم می‌کنم. روحشان شاد و یادشان گرامی باد.

لالا، لالا، پرنده‌های مهاجر

آسمان، گهواره‌ی شما شد

دیگر صدای زنگ مدرسه نیست

جز صدای بال‌هایتان که در افلاک می‌پیچد

لالا، لالا، ستاره‌های خاموش

چشمانتان، نورافشانِ شب‌های ابدی

خاکِ میناب، بویِ غربت گرفته

از عطرِ یادِ شما، که جاودانه شد

لالا، لالا، شکوفه‌های پرپر

بهارِ عمرتان، خزان شد در یک دم

اما شمیمِ حضورِتان، همیشه باقی است

در دلِ این خاک، در قلبِ هر ایرانی

لالا، لالا، قهرمانانِ کوچک

خوابِ آرامِ شما، رؤیایِ بیداری ماست

می‌روئیم تا راهِ شما را ادامه دهیم

تا دیگر هیچ گلی، پرپر نشود در این دیار.

یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.