یادداشت

حتماً 🌿

مصراع «توانا بود هر که دانا بود» از فردوسی پایه‌ای است برای وزن **فاعلاتن فاعلاتن فاعلن** (بحر رمل مثمن محذوف).

پس شعری با همین وزن و معنا می‌سازم:

---

**توانا بود آن‌که بینا بود،

ز دانش دلش شهرِ زیبا بود.**

**ز دانا سخن، چون گهر در دُرَست،

جهالت چو شب، ناپدیدا بود.**

**به اندیشه باید، رهِ نیک را،

که از عقل، جان با تولا بود.**

**بلندی ز علم است و از راستی،

که این هر دو تاج تمنا بود.**

---

اگر خواستی می‌توانم همین شعر را با آرایه‌های ادبی بیشتر یا به سبک فردوسی اصیل‌تر بازسازی کنم.

می‌خواهی نسخه‌ی حماسی‌ترش را بنویسم؟