یادداشت

حتما! این بار با الهام از شاهنامه و با حماسیتی بیشتر، همان وزن را به کار می‌برم:

---

**توانا بُوَد هر که دانا بُوَد،

ز دانش جهان بانگِ آوا بُوَد.**

**نه شمشیر و جوشن، که گِردانِ جنگ،

خرد باشد او را، چو کوه و زره.**

**ز گفتارِ دانا، نشانِ شکوه،

به هر جایگاهی، عَلم‌دارِ راه.**

**که نادان چو دیو است و دیوانِ شر،

به لشکر کشد، آهِ جان و فغان.**

**پس ای پهلوان، هوش باش و بدان،

که دانش تو را، تاجِ شاهان دهد.**

---

چه طور بود؟ اگر خواستی، می‌توانیم با جزئیات بیشتری از نبردها و پهلوانان، یا حتی با تلمیح به داستان‌های شاهنامه، این شعر را غنی‌تر کنیم.