یادداشت

بسیار خوب! با الهام از مصرع «خدا را بر آن بنده بخشایش است» و با حفظ وزن، این شعر را تقدیم می‌کنم:

---

**خدا را بر آن بنده بخشایش است،

که دردمندِ عشقِ او، در پایَش است.**

**نگوید گناهی، که من کرده‌ام،

به امیدِ عفوِ دل‌آرایش است.**

**ز سر، تا به پای، ار بود غرقِ جرم،

اگر دل به رحمت، فروزَیش است.**

**نترسد ز محشر، که آن داور است،

به لطف و کرم، مأمنِ جانِ اوست.**

---

اگر این مضمون را دوست داری و می‌خواهی ادامه پیدا کند، یا اگر جنبه‌ی خاصی از این بخشش مد نظرت است، حتماً بگو تا شعر را مطابق میل تو تغییر دهم. 🌿